Ergebnis gesprochen von "Marjolein Algera" in Alle Kategorien

De pasgetrouwde Julie en Jørgen trekken met hun twee zonen in bij de ouders van Jørgen. Daar heeft het stel het zwaar. Jørgens ouders behandelen het jonge echtpaar als slaven. Daarbij komt dat Jørgens grootste wens om de boerderij van zijn ouders over te nemen felle protest van zijn vader oplevert. Dit veroorzaakt een gespannen sfeer, die snel zijn weerslag krijgt op het paar. Het huwelijk raakt in een diepe crisis en Julie besluit met de kinderen terug te keren naar haar ouders, ondanks de smeekbeden van Jørgen... Anne Karin Elstad (1938 - 2012) was een Noorse schrijfster.

Nederland 1939. De oorlog staat op het punt van uitbreken. Sportvlieger Ida Veldhuyzen van Zanten probeert haar droom te verwezenlijken en is begonnen als stewardess bij de KLM. Ida leeft voor de lucht, alleen boven de wolken voelt ze de vrijheid waar ze zo’n behoefte aan heeft. Maar als de Duitsers Nederland bezetten en Schiphol wordt gebombardeerd gaat haar droom letterlijk in rook op.

De 17-jarige Julie kan haar geluk niet op wanneer ze als winkelbediende bij de familie Fuglevik kan gaan werken. Ze is nu eindelijk onafhankelijk en weg uit het benauwende huis van haar ouders. Maar dan sterft Julies zus Synna aan de Spaanse griep, waardoor Jullie noodgedwongen moet terugkeren naar het platteland om haar ouders te helpen. Al haar dromen over een onafhankelijk leven in de stad spatten uiteen. Maar dan komt er een ommekeer in Julies leven. Ze ontmoet de man van haar dromen en het jonge paar besluit te trouwen.

Roddeljournaliste Lady Jane Winters neemt geen blad voor de mond en dat komt haar duur te staan! Met haar vlijmscherpe opmerkingen maakt ze zich niet geliefd onder haar medecursisten tijdens een cursus vliegvissen. Maar wanneer op een dag haar levenloze lichaam uit het water gevist wordt, staat dorpsagent Hamish Macbeth voor een groot raadsel. Wie haatte haar zó erg, dat ze vermoord moest worden?

De vergeten dystopische roman die via Booktok een wereldwijde sensatie werd. Diep onder de grond leven negenendertig vrouwen gevangen in een kooi. De vrouwen worden in de gaten gehouden door ongenaakbare bewakers en kunnen zich niet herinneren hoe ze daar terecht zijn gekomen, ze hebben geen besef van tijd en herinneren zich slechts vaag hoe hun leven ooit is geweest. Terwijl het continu brandende licht de dag in de nacht doet overgaan en er ontelbare jaren verstrijken, zit een jong meisje – de veertigste gevangene – alleen en verstoten in de hoek.

‘Wat de twijfel is voor de wetenschap,’ schreef de Deense filosoof Søren Kierkegaard (1813-1855), ‘dat is de ironie voor het persoonlijk leven.’ Maar in het maatschappelijk debat leidt ironie al gauw tot onverschilligheid. En dat wist Kierkegaard ook. De ironicus maakt van alles een grap en neemt niets meer serieus, ‘teneinde zichzelf te redden’.In onze gepolariseerde en geridiculiseerde debatcultuur geldt de waarschuwing van Kierkegaard meer dan ooit.