நீதிமன்ற அவமதிப்புச் சட்டம் 1971 குறித்த விரிவான தகவல்களை வழங்குகிறது. இச்சட்டம் சிவில் மற்றும் குற்றவியல் அவமதிப்புகளுக்கு இடையிலான வேறுபாடுகளைத் தெளிவாக வரையறுப்பதோடு, அவற்றுக்கான தண்டனை முறைகளையும் விளக்குகிறது. நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளை நியாயமான முறையில் விமர்சிப்பதற்கும் அல்லது துல்லியமாகச் செய்திகளை வெளியிடுவதற்கும் இதில் விலக்குகள் அளிக்கப்பட்டுள்ளன. உயர் நீதிமன்றங்கள் மற்றும் உச்ச நீதிமன்றம் இந்தச் சட்டத்தின் கீழ் நடவடிக்கை எடுப்பதற்கான அதிகார வரம்புகள் மற்றும் நடைமுறைகளை இது பட்டியலிடுகிறது. மேலும், அவமதிப்புக் குற்றச்சாட்டுகளுக்கு எதிராகப் பயன்படுத்தக்கூடிய பாதுகாப்பு உரிமைகள் மற்றும் மேல்முறையீடு செய்வதற்கான கால அவகாசம் குறித்தும் இந்தத் தொகுப்பு விவரிக்கிறது. இறுதியாக, நீதிபதிகளே தவறு செய்யும் பட்சத்தில் அவர்கள் மீதும் நடவடிக்கை எடுக்க இச்சட்டம் வழிவகை செய்கிறது.

1956-ஆம் ஆண்டின் இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டம், இந்துக்கள், பௌத்தர்கள், சமணர்கள் மற்றும் சீக்கியர்களிடையே நிலச்சொத்து மற்றும் உடைமைப் பகிர்வை முறைப்படுத்தும் ஒரு சட்டமாகும். இந்த ஆவணம் வாரிசு இல்லாத நிலையில் சொத்துப்பகிர்வு மற்றும் உயில் வழி வாரிசுரிமை ஆகிய இரண்டிற்குமான விரிவான விதிகளை வழங்குகிறது. குறிப்பாக, 2005-ஆம் ஆண்டின் திருத்தச்சட்டம், குடும்பச் சொத்தில் பெண் வாரிசுகளுக்கு ஆண்களுக்கு இணையான சம உரிமையை உறுதி செய்துள்ளது. இதில் வாரிசுகளின் முன்னுரிமைப் பட்டியல்கள், உறவுமுறை விளக்கங்கள் மற்றும் கொலைக் குற்றம் புரிந்தவர்கள் போன்ற தகுதியற்ற நபர்களுக்கான கட்டுப்பாடுகள் தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. மேலும், தமிழ்நாடு மற்றும் கர்நாடகா போன்ற மாநிலங்களில் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட சிறப்புத் திருத்தங்கள் மற்றும் உள்ளூர் சட்டங்களின் தாக்கத்தையும் இந்தத் தொகுப்பு விளக்குகிறது. இறுதியில், தகுதியான வாரிசுகள் எவரும் இல்லாத பட்சத்தில், அந்தச் சொத்துக்கள் அரசாங்கத்தைச் சென்றடையும் என்ற விதிமுறையையும் இது எடுத்துரைக்கிறது

இந்த ஆவணம் 1956-ஆம் ஆண்டு இந்து தத்தெடுப்பு மற்றும் பராமரிப்புச் சட்டத்தைப் பற்றிய விரிவான சட்டத் தொகுப்பாகும். இந்தச் சட்டம் தத்தெடுப்பதற்கான தகுதிகள், நடைமுறைகள் மற்றும் அதன் சட்டப்பூர்வ விளைவுகளைத் தெளிவாக வரையறுக்கிறது. மேலும், மனைவி, குழந்தைகள், முதியோர்கள் மற்றும் சார்ந்திருப்பவர்களுக்கு வழங்கப்பட வேண்டிய பராமரிப்புத் தொகை குறித்த உரிமைகளையும் கடமைகளையும் இது விளக்குகிறது. தத்தெடுப்பு செல்லுபடியாக வேண்டிய நிபந்தனைகள் மற்றும் பராமரிப்புத் தொகையைத் தீர்மானிக்கும் காரணிகள் இதில் விரிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளன. முக்கியமாக, இச்சட்டம் இந்துக்கள், பௌத்தர்கள், சமணர்கள் மற்றும் சீக்கியர்களுக்கு பொருந்தும் வகையில் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இது பழைய பழக்கவழக்கங்களை நீக்கி, தத்தெடுப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரப் பராமரிப்பு தொடர்பான சட்டங்களை முறைப்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது