நீதிமன்ற அவமதிப்புச் சட்டம் 1971 குறித்த விரிவான தகவல்களை வழங்குகிறது. இச்சட்டம் சிவில் மற்றும் குற்றவியல் அவமதிப்புகளுக்கு இடையிலான வேறுபாடுகளைத் தெளிவாக வரையறுப்பதோடு, அவற்றுக்கான தண்டனை முறைகளையும் விளக்குகிறது. நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளை நியாயமான முறையில் விமர்சிப்பதற்கும் அல்லது துல்லியமாகச் செய்திகளை வெளியிடுவதற்கும் இதில் விலக்குகள் அளிக்கப்பட்டுள்ளன. உயர் நீதிமன்றங்கள் மற்றும் உச்ச நீதிமன்றம் இந்தச் சட்டத்தின் கீழ் நடவடிக்கை எடுப்பதற்கான அதிகார வரம்புகள் மற்றும் நடைமுறைகளை இது பட்டியலிடுகிறது. மேலும், அவமதிப்புக் குற்றச்சாட்டுகளுக்கு எதிராகப் பயன்படுத்தக்கூடிய பாதுகாப்பு உரிமைகள் மற்றும் மேல்முறையீடு செய்வதற்கான கால அவகாசம் குறித்தும் இந்தத் தொகுப்பு விவரிக்கிறது. இறுதியாக, நீதிபதிகளே தவறு செய்யும் பட்சத்தில் அவர்கள் மீதும் நடவடிக்கை எடுக்க இச்சட்டம் வழிவகை செய்கிறது.

1956-ஆம் ஆண்டின் இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டம், இந்துக்கள், பௌத்தர்கள், சமணர்கள் மற்றும் சீக்கியர்களிடையே நிலச்சொத்து மற்றும் உடைமைப் பகிர்வை முறைப்படுத்தும் ஒரு சட்டமாகும். இந்த ஆவணம் வாரிசு இல்லாத நிலையில் சொத்துப்பகிர்வு மற்றும் உயில் வழி வாரிசுரிமை ஆகிய இரண்டிற்குமான விரிவான விதிகளை வழங்குகிறது. குறிப்பாக, 2005-ஆம் ஆண்டின் திருத்தச்சட்டம், குடும்பச் சொத்தில் பெண் வாரிசுகளுக்கு ஆண்களுக்கு இணையான சம உரிமையை உறுதி செய்துள்ளது. இதில் வாரிசுகளின் முன்னுரிமைப் பட்டியல்கள், உறவுமுறை விளக்கங்கள் மற்றும் கொலைக் குற்றம் புரிந்தவர்கள் போன்ற தகுதியற்ற நபர்களுக்கான கட்டுப்பாடுகள் தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. மேலும், தமிழ்நாடு மற்றும் கர்நாடகா போன்ற மாநிலங்களில் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட சிறப்புத் திருத்தங்கள் மற்றும் உள்ளூர் சட்டங்களின் தாக்கத்தையும் இந்தத் தொகுப்பு விளக்குகிறது. இறுதியில், தகுதியான வாரிசுகள் எவரும் இல்லாத பட்சத்தில், அந்தச் சொத்துக்கள் அரசாங்கத்தைச் சென்றடையும் என்ற விதிமுறையையும் இது எடுத்துரைக்கிறது

இந்த ஆவணம் 1956-ஆம் ஆண்டு இந்து தத்தெடுப்பு மற்றும் பராமரிப்புச் சட்டத்தைப் பற்றிய விரிவான சட்டத் தொகுப்பாகும். இந்தச் சட்டம் தத்தெடுப்பதற்கான தகுதிகள், நடைமுறைகள் மற்றும் அதன் சட்டப்பூர்வ விளைவுகளைத் தெளிவாக வரையறுக்கிறது. மேலும், மனைவி, குழந்தைகள், முதியோர்கள் மற்றும் சார்ந்திருப்பவர்களுக்கு வழங்கப்பட வேண்டிய பராமரிப்புத் தொகை குறித்த உரிமைகளையும் கடமைகளையும் இது விளக்குகிறது. தத்தெடுப்பு செல்லுபடியாக வேண்டிய நிபந்தனைகள் மற்றும் பராமரிப்புத் தொகையைத் தீர்மானிக்கும் காரணிகள் இதில் விரிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளன. முக்கியமாக, இச்சட்டம் இந்துக்கள், பௌத்தர்கள், சமணர்கள் மற்றும் சீக்கியர்களுக்கு பொருந்தும் வகையில் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இது பழைய பழக்கவழக்கங்களை நீக்கி, தத்தெடுப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரப் பராமரிப்பு தொடர்பான சட்டங்களை முறைப்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது

1955-ஆம் ஆண்டின் இந்து திருமணச் சட்டம், இந்தியாவில் வாழும் இந்துக்கள், பௌத்தர்கள், சமணர்கள் மற்றும் சீக்கியர்களுக்கான திருமண நடைமுறைகளை முறைப்படுத்தும் ஒரு சட்டமாகும். இச்சட்டம் முறையான திருமணத்திற்கான தகுதிகள், தம்பதியர் மேற்கொள்ள வேண்டிய சடங்குகள் மற்றும் பதிவுகளைத் தெளிவாக வரையறுக்கிறது. மணவிலக்கு, நீதித்துறை வழிப் பிரிதல் மற்றும் மணவாழ்க்கை உரிமைகளை மீட்டெடுத்தல் போன்ற விவகாரங்களுக்கான சட்டபூர்வமான வழிமுறைகளை இது வழங்குகிறது. மேலும், குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு, ஜீவனாம்சம் மற்றும் சொத்துப் பகிர்வு தொடர்பான வழக்குகளை நீதிமன்றங்கள் எவ்வாறு கையாள வேண்டும் என்பதையும் இது விளக்குகிறது. திருமண பந்தத்தில் ஏற்படும் சிக்கல்களுக்குத் தீர்வுகாணும் வகையில், சட்ட ரீதியான நடைமுறைகள் மற்றும் தண்டனைகளை இச்சட்டம் விரிவாக எடுத்துரைக்கிறது. சுருக்கமாகச் சொன்னால், இது இந்து சமூகத்தின் திருமண வாழ்வை நெறிப்படுத்தும் ஒரு முழுமையான சட்டக் கோவையாகும்

2013-ஆம் ஆண்டின் நிலம் கையகப்படுத்துதல், மறுவாழ்வு மற்றும் மீள்குடியேற்றச் சட்டம் குறித்த விரிவான தகவல்களை இந்த ஆதாரம் வழங்குகிறது. பொது நலத் திட்டங்களுக்காக நிலம் பெறும்போது நில உரிமையாளர்களுக்கு நியாயமான இழப்பீடு மற்றும் வெளிப்படையான நடைமுறைகளை உறுதி செய்வதே இதன் முக்கிய நோக்கமாகும். கையகப்படுத்தப்படும் நிலத்தின் சமூகத் தாக்கம் குறித்த ஆய்வுகள், பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்களுக்கான மறுவாழ்வுப் பணிகள் மற்றும் இதற்கான அதிகார அமைப்புகளை உருவாக்குவது பற்றி இந்த ஆவணம் விளக்குகிறது. விவசாய நிலங்கள் மற்றும் பழங்குடியினரின் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சிறப்பு விதிமுறைகளையும் இது உள்ளடக்கியுள்ளது. நிலம் கையகப்படுத்தும் செயல்பாட்டில் ஏற்படும் பிணக்குகளைத் தீர்க்க தனி அதிகார சபைகள் மற்றும் நீதிமன்ற முறையீடுகள் குறித்த வழிகாட்டுதல்களையும் இச்சட்டம் வழங்குகிறது. மொத்தத்தில், தொழில்மயமாக்கல் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு மேம்பாட்டின் போது எளிய மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை உறுதி செய்வதற்கான சட்டக் கட்டமைப்பை இது விவரிக்கிறது

தமிழ்நாடு நில ஆக்கிரமிப்புச் சட்டம், 1905 (The Tamil Nadu Land Encroachment Act, 1905) என்பது அரசாங்கத்திற்குச் சொந்தமான பொது நிலங்கள், நீர்நிலைகள், கால்வாய்கள், பொதுப் பாதைகள் மற்றும் புறம்போக்கு நிலங்களை அங்கீகாரமற்ற ஆக்கிரமிப்புகளில் இருந்து பாதுகாக்கவும், அவற்றை மீட்டெடுக்கவும் கொண்டுவரப்பட்ட ஒரு முதன்மைச் சட்டமாகும்

தமிழ்நாடு நகர் ஊரமைப்புச் சட்டம், 1971 (The Tamil Nadu Town and Country Planning Act, 1971) என்பது தமிழ்நாட்டின் நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புற நிலங்களின் திட்டமிட்ட பயன்பாடு மற்றும் முறையான வளர்ச்சியை ஒழுங்குபடுத்துவதற்காக இயற்றப்பட்ட மிக முக்கியச் சட்டமாகும். இராணுவக் குடியிருப்புகள் (Cantonment) தவிர்த்து தமிழ்நாடு முழுமைக்கும் இச்சட்டம் பொருந்தும்

இந்த ஆவணங்கள் 1997-ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாடு தொழில்முறை நோக்கங்களுக்காக நிலம் கையகப்படுத்துதல் சட்டத்தைப் பற்றிய விரிவான தகவல்களை வழங்குகின்றன. தொழில் வளர்ச்சிக்காக நிலங்களை விரைவாகக் கையகப்படுத்துவது, அதற்கான இழப்பீட்டுத் தொகையை நிர்ணயிப்பது மற்றும் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு அதனை வழங்குவது தொடர்பான விதிமுறைகளை இந்தச் சட்டம் விளக்குகிறது. நில உரிமையாளர்களுக்குத் தெரிவிக்க வேண்டிய அறிவிப்பு முறைகள், ஆட்சேபனைகளைத் தெரிவிப்பதற்கான வாய்ப்புகள் மற்றும் அரசாங்கத்தின் அதிகாரங்கள் இதில் தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. மேலும், 2000, 2005 மற்றும் 2021 ஆகிய ஆண்டுகளில் கொண்டுவரப்பட்ட சட்டத் திருத்தங்கள் மூலம் காலக்கெடு மாற்றம், வட்டி விகித அதிகரிப்பு மற்றும் அதிகாரப் பகிர்வு போன்ற முக்கிய மாற்றங்கள் இதில் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. நிலம் கையகப்படுத்தும் போது ஏற்படும் சிக்கல்களைத் தீர்ப்பதற்கும், சிவில் நீதிமன்றங்களின் தலையீட்டைக் குறைப்பதற்கும் தேவையான சட்டப் பாதுகாப்புகளை இந்த ஆவணங்கள் விவரிக்கின்றன. இறுதியாக, இது தொடர்பான அனைத்து நடவடிக்கைகளும் நல்லெண்ணத்தின் அடிப்படையில் எடுக்கப்பட வேண்டும்