Het is 29 juni 1988. Een jongen van vijftien staat in de menigte bij een concert van Bruce Springsteen. Hij ziet niet alleen een muzikant; hij ziet een verbinder. Eén man die tienduizenden mensen meeneemt in precies dezelfde ervaring.

Op dat moment wist Tjerk Ridder het: dit wil ik ook, sterker nog: dit kan ik ook.

Jaren later vertrok hij van Utrecht naar Istanbul. Met een caravan, maar zonder auto. Trekhaak Gezocht. Het klinkt als een absurdistisch experiment, en dat was het ook. Maar onder de oppervlakte van die reis lag de zoektocht naar diezelfde verbinding die hij als tiener bij 'The Boss' voelde.

In deze podcast praat ik met Tjerk over die reis, over de theatervoorstelling en het boek die eruit voortkwamen, en vooral over de waarde van de toevallige ontmoeting.

We hebben het over de discrepantie tussen de buitenwereld en je eigen binnenwereld. Over hoe mensen naar je kijken als je daar staat met je caravan langs de weg, en wat jij op dat moment werkelijk vanbinnen ervaart. Het gaat over die diepe, innerlijke overtuiging om je hart te volgen en iets 'gaafs' te maken, simpelweg omdat het moet.

Ik ben ontzettend enthousiast over dit gesprek. De ontmoeting met Tjerk was er zo een die achteraf precies op het juiste moment bleek te komen. Inspirerend, eerlijk en vol overgave.

Luister de aflevering en ga vooral ook naar zijn voorstelling kijken. Je vindt hem hier: https://www.tjerkridder.com/

Muziek verbindt, maar de moed om te vragen om een trekhaak misschien nog wel meer.

Je hebt namelijk anderen nodig om verder te komen.

Heel veel plezier met deze aflevering

Wil je ook vertellen over de dag waarop voor jou alles anders werd? stuur met een mailtje erik@ergensvoorstaan.nl

Er zijn mensen die precies weten wat ze willen maken. Die hun carrière plannen als een route op Google Maps: start, bestemming, geschatte aankomsttijd.

Mette Hoekstra is dat niet.

Alle wegen leiden naar Rome, zegt men. Voor Mette gold het andersom: Rome was waar het begon. 2002. Niet met een plan, maar met aanwezig zijn. Amsterdam volgde. Dan Londen. Dan Spanje. Dan het Mejuffrouw Boomplein in Bussum, wat op zich al een bestemming is die je niet kunt verzinnen. (Maar die ze wel heeft helpen mee bouwen) Net als De Groene Afslag.

Onderweg ontwierp ze onder andere de Tony Chocolonely-reep, die iedereen wel eens heeft gegeten. Een reep die je herkent zodra je de naam hoort. Dat ontwerp zegt veel over hoe Mette denkt: niet vanuit het product, maar vanuit de mensen. Vanuit de gedeelde herinnering. Vanuit wat al bestaat voordat jij er iets aan toevoegt.

Dat is creëren op een manier die ik zelden zo helder heb horen verwoorden.

In ons gesprek voor De Dag dat Alles Anders Werd hadden we het over rommelmarkten, over ruimte maken, over werk dat voelt als werk en werk dat voelt als leven. Over liefde ook, want dat kon niet anders.

Maar wat ik meenam was iets anders.

Mette volgt haar hart. Niet als cliché, niet als Instagram-caption. Als navigatiemethode. Ze gaat ergens naartoe omdat het klopt, niet omdat het logisch is. En dat vraagt iets. Vertrouwen, namelijk. In jezelf. In het proces. In de rommel die er tussenin zit. Trouwens rommel blijkt dat ook heel vaak niet te zijn.

Ik weet niet of je dat kunt leren. Maar ik denk dat je het kunt oefenen.

Veel plezier met deze aflevering.

Meer over Mette https://www.studiomette.nl/

Wil jij mijn gast zijn? erik@ergensvoorstaan.nl

In de aflevering hebben we het ook (kort) over suïcide. Worstel jij met deze gedachten, bel dan 113 of ga naar www.113.nl

Wat als je zó diep zit, dat zelfs je ouders zeggen: “Zo ben jij mijn zoon niet meer”?
Voor Eduard Volkersz was dat de dag waarop alles kantelde.

In dit gesprek vertelt Eduard openhartig over zijn jarenlange verslaving. Over wat hij gebruikte, hoe het begon, en hoe de mechanismen in zijn brein hem keer op keer terugtrokken naar datzelfde patroon. We hebben het over de leegte die hij probeerde te verdoven, de retraites die hem hielpen in herstel, en hoe het nu met hem gaat.

Ook gaan we dieper in op de verborgen oorzaken van verslaving en de rol van vergeving. Eduard deelt een aangrijpende gebeurtenis, en hoe hij zelfs de dader uiteindelijk kon vergeven.

Het is een oordeelloos en indringend gesprek geworden, over de vraag hoe wij mensen omgaan met pijn en leegte — en wat er mogelijk wordt als je niet langer wegkijkt.

Eduard schreef hierover ook een boek, waarin hij zijn verhaal nog dieper uitwerkt en zijn inzichten deelt.

Voor meer info over wat Eduard nu doet ga naar https://eduardvolkersz.nl/

De Dag Dat Alles Anders Werd wordt gemaakt door Erik Kuperus. Wil jij jouw verhaal delen? mail dan naar erik@ergensvoorstaan.nl