Nagrywany jeszcze przedświątecznie, a publikowany na samiutkim początku 2026 roku spacer zaczynamy od świecących choinek i rozważań o braku magii świąt w świecie, w którym prezenty przynosi kurier, a nie mikołaj czy inny gwiazdor.

Szybko jednak schodzimy na ziemię, a konkretnie na grunt lęków, ataków paniki i brutalnej rzeczywistości rynku pracy, gdzie AI miesza szyki bardziej, niż byśmy chcieli i jesteśmy na to gotowi.

Jest o szukaniu pracy w dobie algorytmów, o tysiącach zgłoszeń na jedno miejsce i o tym, dlaczego autentyczność jest ważniejsza niż idealny post na LinkedInie.

Pojawia się wątek zdrowotny, bo gadamy o „przeglądzie podwozia” — o badaniach prostaty, kolonoskopii i o tym, co nadmiar elektrolitów na diecie keto może zrobić z nierozważnym człowiekiem. Wspominamy też o wieku metabolicznym Łukasza i dlaczego jego waga nieadekwatnie opisuje obraz jego wnętrza.

Jest o rezyliencji i łażeniu po górach, komercjalizacji Mount Everestu i o tym, ile determinacji potrzeba, by wspiąć się na dosłowny (lub przysłowiowy) szczyt — albo chociaż nie dać się zmieść z planszy.

Kończymy w typowym dla nas, „optymistycznym” tonie — AI jest zajebiste i straszne zarazem, a my i tak wszyscy umrzemy, więc doceńmy to, co mamy. Wyjątkowo (chyba po raz pierwszy w naszej historii) nie pojawiły się żadne wątki o rybach! Jednogłośnie uznajemy to za karygodny błąd w matriksie i zrzucamy winę na zimę.

Artykuł wspomniany w tym odcinku:

Ekonomiczna krótkowzroczność technologii

———

Niezmiennie dziękujemy dotychczasowym darczyńcom, którzy podzielili się z nami swoimi ciężko zdobytymi środkami płatniczymi korzystając z serwisu ⁠buycoffee.to/alepoco⁠⁠ i gorąco zachęcamy do wspierania nas przysłowiowym „piątakiem” na precla, ciastko czy inną zapiekankę.

Zapraszamy również do czytania na alepoco.substack.com⁠.

———

Dziękujemy Wam wszystkim za to, że chcecie nam towarzyszyć w tej podróży przez zakręty codzienności — oby ten 2026 był dla nas wszystkich mniej popierdolony, niż poprzedni.

Bartek i Łukasz

Ten spacer jest spokojny, prawie wręcz leniwy — snujemy się nad Wisłą, pijemy kakao na Powiślu i rozmawiamy o tym, że czasami odpowiedni człowiek w odpowiednim momencie zadaje ci właściwe pytanie i nagle pojawia się chęć działania, zmiany.

O tym, że te różne warsztaty, metody pracy i narzędzia mają znaczenie tylko wtedy, gdy stoi za nimi relacja — bo biznes to zawsze kontakt człowieka z człowiekiem.

O szkoleniach, po których mało zostaje w głowie. O tym, że możesz zaaplikować do pracy bez żadnych kwalifikacji i czasem to zadziała, albo możesz mieć wszystko na papierze i wciąż się nie czuć wystarczająco dobry — choć to temat dla innej rozmowy.

Pojawia się wątek robotyzacji i kwestia przywłaszczania sobie pracy przez maszyny (tym bardziej, gdy na rynek wchodzą humanoidalne roboty takie jak Neo), co z kolei rodzi fundamentalne pytania o przyszłość pracy, szczególnie tej fizycznej czy niewymagającej wysokich kwalifikacji.

The NEO Robot Is A Warning The AI Bubble Will Collapse

Gdy maszyna może być sterowana zdalnie przez pracownika z tej „tańszej” części świata, co to oznacza dla całej struktury zatrudnienia i dla ludzi szukających pracy na rynku lokalnym? Te pytania przestały być abstrakcyjne — to rzeczywistość, która zaczyna się już teraz.

Jest też o tym, jak AI wpływa na nasze umiejętności — jeśli AI zrobi za nas pracę, czy stracimy umiejętność jej wykonywania? Skoro AI jest w stanie wykonywać zadania na stanowisku juniorskim, to gdzie mają znaleźć dla siebie miejsce młodzi ludzie wchodzący na rynek pracy? Skąd będziemy mieli doświadczonych ekspertów, skoro nie mamy miejsca dla początkujących?

Są suche żarciki (wiadomix), są ryby (nie mogło być inaczej), pojawił się też zupełnie nowy wątek, który ma szansę zagościć w kolejnych rozmowach. Jaki? Zapraszamy do słuchania!

———

Z DZIAŁA OGŁOSZEŃ

Mamy nową okładkę (jeeej!) i dorobiliśmy się strony w internecie!

Zapraszamy na alepocopodcast.pl.

———

Wasze dotychczasowe wpłaty zostały, rozumicie, w CAŁOŚCI PRZEPALONE NA MARKETING — wsparliśmy domowy budżet Marka Cukrogórskiego, niech ma chłop na bułki, a nam się przyda trochę rozgłosu w tych internetach.

Mogło się tak wydarzyć tylko dzięki Waszemu wsparciu, za które dziękujemy ogromnie — to dzięki Wam i Waszym ciężko zdobytym środkom płatniczym mogliśmy obcych ludzi wbrew ich woli zapoznać z fragmentem Spaceru dwudziestego szóstego.

Zachęcamy do dalszego wspierania poprzez serwis buycoffee.to/alepoco i zapraszamy kolejne osoby do wrzucenia przysłowiowego „piątaka” do naszej skarbonki.

———

Dziękujemy Ci za odsłuchanie tego Spaceru i chęć towarzyszenia nam we wspólnej podróży przez zakręty codzienności.

Bartek i Łukasz

W jubileuszowym (dziesiątym nagranym!) i rozgadanym spacerze towarzyszy nam Jarek Dobrowolski — pisarz, bibliotekarz, ojciec, designer i karateka, człowiek o niemal filmowej biografii, chłop bez zadęcia i z ogromnym dystansem do świata i samego siebie.

Ta rozmowa obfituje w wyjątkowo duża liczbę dobrych tekstów, wyśmienicie czerstwych żartów i nieoczywistych anegdot. Wędrujemy przez tematy wielowarstwowe, a jednocześnie codzienne: jak radzimy sobie z samokrytyką, dlaczego (nie)umiejętność doceniania siebie siedzi nam w głowach od dekad, jak wyjść z koleiny własnych schematów i dlaczego długoterminowa praca nad sobą ma sens, choć łatwiej jest kłaść kafelki albo uciekać w odwlekanie pisania.

Pojawia się temat ojcostwa w niecodziennym ujęciu, trochę na serio, bardziej z humorem. Rozmawiamy o byciu facetem–dziesięciolatkiem w ciele dorosłego, ale też o wdzięczności, która ludziom z pokolenia „zdolny, ale leniwy” zdaje się przychodzić dużo trudniej. Dajemy się wciągnąć w dygresję na temat sukcesu, kultu osiągnięć i tego, czym różni się potrzeba wolności od mrzonki o całkowitej niezależności — bo realia są takie, że Jarek nawet po kilku wydanych książkach nadal szuka odpowiedzi, czy naprawdę da się w Polsce nie tylko pisać, ale i z tego żyć.

Usłyszycie też odpowiedź na pytanie, kto z nas trzech uznaje film „Obcy 3” za wartościowy.

———

Jarek wydaje swoje książki w ramach niezależnego projektu wydawniczego Sinister Project — polecamy!

———

Niezmiennie dziękujemy dotychczasowym darczyńcom, którzy podzielili się z nami swoimi ciężko zdobytymi środkami płatniczymi korzystając z serwisu ⁠buycoffee.to/alepoco⁠ i gorąco zachęcamy do wspierania nas przysłowiowym „piątakiem” na pączka, gofra czy zapiekankę.

Zapraszamy również do czytania na ⁠alepoco.substack.com.⁠

———

Dziękujemy Wam wszystkim za to, że chcecie nam towarzyszyć w tej podróży przez zakręty codzienności.

Bartek i Łukasz

Z zapchanym nosem, z wkurwem pod pachą i nadchodzącą głęboką jesienią.

Rozmawialiśmy o kryzysie przeładowania, Bartka braku umiejętności priorytetyzacji, o poczuciu obowiązku ogarniania wszystkiego naraz i frustracji związanej z tym, że wszystko zdaje się spoczywać na naszych barkach — co jest bez sensu i nieprawda, ale to inny temat zupełnie.

Jest o zmęczeniu, powracającej depresji, odpuszczaniu kontroli i poszukiwaniu sposobów na zaufanie do siebie. Jak prosić o pomoc, jak radzić sobie w kryzysie, jak być dumnym z siebie i dlaczego to bywa takie trudne.

Nie zabrakło tematów rybnych (jakżeby inaczej) — skądinąd wiemy, że są fani tego wątku naszych rozmów — nie oceniamy, każdy ma po swojemu.

Materiały, o których wspominamy w trakcie spaceru:

Prezentacja Bartka z konferencji DesignWays dotycząca Zero Digital Waste

Książka „Factfulness. Dlaczego świat jest lepszy, niż myślimy, czyli jak stereotypy zastąpić realną wiedzą” Hansa Roslinga

Spektakl The Employees w Studio Teatr

Spektakl „Między nami dobrze jest” w TR Warszawa

Mieliśmy drobne problemy techniczne, wobec czego w kilku miejscach dźwięk nieco siadł jakościowo. Osoby odpowiedzialne za te błędy poniosły już konsekwencje i nie dostały słodyczy przez tydzień.

Jedliśmy też zapieksy, więc jest trochę ciumkania.

Niezmiennie dziękujemy dotychczasowym darczyńcom, którzy podzielili się z nami swoimi ciężko zdobytymi środkami płatniczymi korzystając z serwisu buycoffee.to/alepoco i gorąco zachęcamy do wspierania nas przysłowiowym „piątakiem” na ciastko czy innego precla.

Dziękujemy Wam wszystkim za to, że chcecie nam towarzyszyć w tej podróży przez „zakręty” codzienności.

Zapraszamy również do czytania na alepoco.substack.com⁠.⁠⁠⁠⁠⁠⁠

Bartek i Łukasz

W trakcie tego spaceru rozmawiamy o autentyczności w komunikacji i dlaczego tak trudno być prawdziwym, o przeżywaniu żałoby i tym, co to znaczy pozwolić sobie na smutek. Jest o wyzwaniach w poszukiwaniu pracy i odkrywaniu tego, co naprawdę chcemy robić, a nie tylko tego, co umiemy.

Poruszamy temat męskości i męskich wzorców — o trudności z płaczem i wyrażaniem emocji, o radzeniu sobie z przeciążeniem i wybuchami złości, które przychodzą, gdy za dużo na siebie bierzemy. Jest też o relacjach rodzinnych i tym, jak uczyć dzieci odpowiedzialności, zamiast robić wszystko za nie.

Pojawił się wątek o organizacji życia, systemach produktywności i tym, dlaczego czasem lepiej zrobić coś po swojemu niż tak, jak wszyscy mówią, że powinno się robić. Trafiła się refleksja nad cenzurą w serwisach społecznościowych i dlaczego uważamy, że trzeba nazywać rzeczy po imieniu — nawet jeśli algorytmy tego nie lubią.

Jak zwykle pojawia się wątek wędkarski i temat marzeń o wyjeździe na ryby.

Materiały, o których wspominamy w trakcie spaceru:

Ola Pflumio, coachka ADHD: Co bym ci powiedziała jako coachyni ADHD gdybym nie bała się zranić twoich uczuć

Life Actuator: What ADHD feels like, day 38

Reef ball burials: the new trend for becoming ‘coral’ when you die

Artykuł, o którym Bartek wspomina w trakcie tego spaceru: Granice języka w czasach algorytmów

Naklejki polecamy od ⁠stickerscraft.com⁠ #niereklama

Niezmiennie dziękujemy wszystkim osobom, które wsparły nasze słodkie nałogi przez buycoffee.to/alepoco i zachęcamy do wspierania nas „piątakiem" na kolejną działkę cukru.

Zapraszamy również do czytania na alepoco.substack.com.

Dla Adama (1974-2025)

W trakcie tego spaceru poruszaliśmy bardzo trudny temat samobójstwa i emocji towarzyszących myślom samobójczym. Jeśli nie czujecie się na siłach, nie macie przestrzeni i zasobów na tak ciężki temat — rozumiemy i wolimy, żebyście teraz tego nie słuchali, ale wróćcie, kiedy wasze zasoby będą w lepszym stanie, bo pomimo ciężaru tego tematu warto o nim rozmawiać właśnie po to, żebyśmy mogli coraz lepiej sobie z nim radzić i przeciwdziałać.

Pamiętajcie — nie jesteście sami. Wasze życie jest ważne i ma znaczenie, niezależnie od tego, co o sobie myślicie w tej chwili.

Dlatego na końcu każdego odcinka dodajemy informacje, gdzie szukać pomocy w momencie, kiedy dopadnie was ciemność życia. Poza numerami telefonów 116 111, 116 123 i 112 informacji i wsparcia możecie szukać na stronach Ministerstwa Zdrowia: ⁠https://www.gov.pl/web/zdrowie/zdrowie-psychiczne-i-uzaleznienia⁠

Krajowego Programu Zapobiegania Zachowaniom Samobójczym: ⁠https://zapobiegajmysamobojstwom.pl/⁠

Problem samobójstw: Dane, sygnały i wsparcie ⁠https://samobojstwo.pl/⁠ — strona, dzięki której Bartek trafił na terapię grupową, która ponad trzy lata temu rozpoczęła jego podróż w kierunku lepszego życia.

Ten spacer — jak i cały podcast — z wrodzoną sobie gracją i lekkością łączy tematy tak od siebie odległe, jak samobójstwo i totalną przypadkowość życia oraz wyjazdy na ryby (tak, pojawia się co nieco na ten temat również). Jest kącik rozmów o AI w kontekście głupienia ludzi i spadku naszych możliwości umysłowych. Jest chwila zadumy nad chęcią ciszy i jednoczesnej potrzebie życia w hałasie miasta. Jest też o szukaniu pracy i hakowaniu CV, wadach korzystania z pomocy AI i o komunikacji własnych potrzeb i lęków.

Niezmiennie dziękujemy dotychczasowym darczyńcom, którzy podzielili się z nami swoimi ciężko zdobytymi środkami płatniczymi korzystając z serwisu buycoffee.to/alepoco i gorąco zachęcamy do wspierania nas przysłowiowym „piątakiem” na ciastko czy innego precla. Zapraszamy również do czytania na ⁠⁠⁠⁠⁠⁠alepoco.substack.com⁠⁠⁠⁠⁠⁠.

Z badaniami, o których wspominam można zapoznać się zaglądając na ten link:

Endoscopist deskilling risk after exposure to artificial intelligence in colonoscopy: a multicentre, observational study ⁠https://www.thelancet.com/journals/langas/article/PIIS2468-1253%2825%2900133-5/abstract⁠

Dziękujemy za słuchanie,

Bartek i Łukasz

W trakcie naszej rundki nad Wisłą rozmawialiśmy o trudnościach w proszeniu o pomoc, o urokach wyjazdów z dziećmi, o niskiej samoocenie, o różnych potrzebach w relacjach i ich zaspokajaniu, o różnicach między hobby a pasją, o ludziach dokoła nas i uciekaniu od nich.

Ogromnie dziękujemy dotychczasowym darczyńcom, którzy podzielili się z nami swoimi ciężko zdobytymi środkami płatniczymi korzystając z serwisu https://buycoffee.to/alepoco i gorąco zachęcamy do wspierania nas przysłowiowym „piątakiem” na ciastko czy innego precla.

W naszej rozmowie wspominaliśmy aplikację How we feel. Jeśli emocje są dla ciebie tematem trudnym do ogarnięcia, polecamy jako wsparcie w nauce rozpoznawania i nazywania tego, co się w nas pojawia.

Zapraszamy również do czytania:

⁠⁠⁠⁠alepoco.substack.com⁠⁠⁠⁠

W trakcie dwudziestego pierwszego spaceru pojawiają się dla odmiany różne treści — od przysłowiowego sasa do lasa, proszę ja was. Jest o pracy w korpo i pracy nie w korpo. Jest o zwycięstwach i porażkach. Jest też o ocenianiu ludzi po okładce, czy jakoś tak. I o notowaniu i nienotowaniu myśli rozmawialiśmy.

No przekrojowo jest, co wam tutaj będę opowiadał.

Jedliśmy też gofry, no bo wiadomo.

Co mi przypomina, że jeśli ktoś miałby chęć połączoną z nierozwagą i dysponował wolnymi środkami pieniężnymi (pochodzącymi z różnych źródeł, nie będziemy zaglądali w faktury, pecunia non olet), to może wesprzeć nasze nałogi jedzeniowe daniną na rzecz przyszłego spaceru i konsumpcji z nim związanego używając takiego adresu: https://buycoffee.to/alepoco

Za wszelkie datki co łaska ogromnie podzięku-jemy (czaicie, jemy, co nie?).

A dwu osobom, które już to zrobiły — no ja nie wiem, czy to najbardziej rozsądne zachowanie, nie będziemy was jednak oceniali, bo sami mamy nierówno pod sufitem — za to ogromnie i z pełnych żołądków DZIĘKU-JEMY.

Zapraszamy również do czytania:

⁠⁠⁠alepoco.substack.com⁠⁠⁠