Nagrywany jeszcze przedświątecznie, a publikowany na samiutkim początku 2026 roku spacer zaczynamy od świecących choinek i rozważań o braku magii świąt w świecie, w którym prezenty przynosi kurier, a nie mikołaj czy inny gwiazdor.

Szybko jednak schodzimy na ziemię, a konkretnie na grunt lęków, ataków paniki i brutalnej rzeczywistości rynku pracy, gdzie AI miesza szyki bardziej, niż byśmy chcieli i jesteśmy na to gotowi.

Jest o szukaniu pracy w dobie algorytmów, o tysiącach zgłoszeń na jedno miejsce i o tym, dlaczego autentyczność jest ważniejsza niż idealny post na LinkedInie.

Pojawia się wątek zdrowotny, bo gadamy o „przeglądzie podwozia” — o badaniach prostaty, kolonoskopii i o tym, co nadmiar elektrolitów na diecie keto może zrobić z nierozważnym człowiekiem. Wspominamy też o wieku metabolicznym Łukasza i dlaczego jego waga nieadekwatnie opisuje obraz jego wnętrza.

Jest o rezyliencji i łażeniu po górach, komercjalizacji Mount Everestu i o tym, ile determinacji potrzeba, by wspiąć się na dosłowny (lub przysłowiowy) szczyt — albo chociaż nie dać się zmieść z planszy.

Kończymy w typowym dla nas, „optymistycznym” tonie — AI jest zajebiste i straszne zarazem, a my i tak wszyscy umrzemy, więc doceńmy to, co mamy. Wyjątkowo (chyba po raz pierwszy w naszej historii) nie pojawiły się żadne wątki o rybach! Jednogłośnie uznajemy to za karygodny błąd w matriksie i zrzucamy winę na zimę.

Artykuł wspomniany w tym odcinku:

Ekonomiczna krótkowzroczność technologii

———

Niezmiennie dziękujemy dotychczasowym darczyńcom, którzy podzielili się z nami swoimi ciężko zdobytymi środkami płatniczymi korzystając z serwisu ⁠buycoffee.to/alepoco⁠⁠ i gorąco zachęcamy do wspierania nas przysłowiowym „piątakiem” na precla, ciastko czy inną zapiekankę.

Zapraszamy również do czytania na alepoco.substack.com⁠.

———

Dziękujemy Wam wszystkim za to, że chcecie nam towarzyszyć w tej podróży przez zakręty codzienności — oby ten 2026 był dla nas wszystkich mniej popierdolony, niż poprzedni.

Bartek i Łukasz

Ten spacer jest spokojny, prawie wręcz leniwy — snujemy się nad Wisłą, pijemy kakao na Powiślu i rozmawiamy o tym, że czasami odpowiedni człowiek w odpowiednim momencie zadaje ci właściwe pytanie i nagle pojawia się chęć działania, zmiany.

O tym, że te różne warsztaty, metody pracy i narzędzia mają znaczenie tylko wtedy, gdy stoi za nimi relacja — bo biznes to zawsze kontakt człowieka z człowiekiem.

O szkoleniach, po których mało zostaje w głowie. O tym, że możesz zaaplikować do pracy bez żadnych kwalifikacji i czasem to zadziała, albo możesz mieć wszystko na papierze i wciąż się nie czuć wystarczająco dobry — choć to temat dla innej rozmowy.

Pojawia się wątek robotyzacji i kwestia przywłaszczania sobie pracy przez maszyny (tym bardziej, gdy na rynek wchodzą humanoidalne roboty takie jak Neo), co z kolei rodzi fundamentalne pytania o przyszłość pracy, szczególnie tej fizycznej czy niewymagającej wysokich kwalifikacji.

The NEO Robot Is A Warning The AI Bubble Will Collapse

Gdy maszyna może być sterowana zdalnie przez pracownika z tej „tańszej” części świata, co to oznacza dla całej struktury zatrudnienia i dla ludzi szukających pracy na rynku lokalnym? Te pytania przestały być abstrakcyjne — to rzeczywistość, która zaczyna się już teraz.

Jest też o tym, jak AI wpływa na nasze umiejętności — jeśli AI zrobi za nas pracę, czy stracimy umiejętność jej wykonywania? Skoro AI jest w stanie wykonywać zadania na stanowisku juniorskim, to gdzie mają znaleźć dla siebie miejsce młodzi ludzie wchodzący na rynek pracy? Skąd będziemy mieli doświadczonych ekspertów, skoro nie mamy miejsca dla początkujących?

Są suche żarciki (wiadomix), są ryby (nie mogło być inaczej), pojawił się też zupełnie nowy wątek, który ma szansę zagościć w kolejnych rozmowach. Jaki? Zapraszamy do słuchania!

———

Z DZIAŁA OGŁOSZEŃ

Mamy nową okładkę (jeeej!) i dorobiliśmy się strony w internecie!

Zapraszamy na alepocopodcast.pl.

———

Wasze dotychczasowe wpłaty zostały, rozumicie, w CAŁOŚCI PRZEPALONE NA MARKETING — wsparliśmy domowy budżet Marka Cukrogórskiego, niech ma chłop na bułki, a nam się przyda trochę rozgłosu w tych internetach.

Mogło się tak wydarzyć tylko dzięki Waszemu wsparciu, za które dziękujemy ogromnie — to dzięki Wam i Waszym ciężko zdobytym środkom płatniczym mogliśmy obcych ludzi wbrew ich woli zapoznać z fragmentem Spaceru dwudziestego szóstego.

Zachęcamy do dalszego wspierania poprzez serwis buycoffee.to/alepoco i zapraszamy kolejne osoby do wrzucenia przysłowiowego „piątaka” do naszej skarbonki.

———

Dziękujemy Ci za odsłuchanie tego Spaceru i chęć towarzyszenia nam we wspólnej podróży przez zakręty codzienności.

Bartek i Łukasz

W jubileuszowym (dziesiątym nagranym!) i rozgadanym spacerze towarzyszy nam Jarek Dobrowolski — pisarz, bibliotekarz, ojciec, designer i karateka, człowiek o niemal filmowej biografii, chłop bez zadęcia i z ogromnym dystansem do świata i samego siebie.

Ta rozmowa obfituje w wyjątkowo duża liczbę dobrych tekstów, wyśmienicie czerstwych żartów i nieoczywistych anegdot. Wędrujemy przez tematy wielowarstwowe, a jednocześnie codzienne: jak radzimy sobie z samokrytyką, dlaczego (nie)umiejętność doceniania siebie siedzi nam w głowach od dekad, jak wyjść z koleiny własnych schematów i dlaczego długoterminowa praca nad sobą ma sens, choć łatwiej jest kłaść kafelki albo uciekać w odwlekanie pisania.

Pojawia się temat ojcostwa w niecodziennym ujęciu, trochę na serio, bardziej z humorem. Rozmawiamy o byciu facetem–dziesięciolatkiem w ciele dorosłego, ale też o wdzięczności, która ludziom z pokolenia „zdolny, ale leniwy” zdaje się przychodzić dużo trudniej. Dajemy się wciągnąć w dygresję na temat sukcesu, kultu osiągnięć i tego, czym różni się potrzeba wolności od mrzonki o całkowitej niezależności — bo realia są takie, że Jarek nawet po kilku wydanych książkach nadal szuka odpowiedzi, czy naprawdę da się w Polsce nie tylko pisać, ale i z tego żyć.

Usłyszycie też odpowiedź na pytanie, kto z nas trzech uznaje film „Obcy 3” za wartościowy.

———

Jarek wydaje swoje książki w ramach niezależnego projektu wydawniczego Sinister Project — polecamy!

———

Niezmiennie dziękujemy dotychczasowym darczyńcom, którzy podzielili się z nami swoimi ciężko zdobytymi środkami płatniczymi korzystając z serwisu ⁠buycoffee.to/alepoco⁠ i gorąco zachęcamy do wspierania nas przysłowiowym „piątakiem” na pączka, gofra czy zapiekankę.

Zapraszamy również do czytania na ⁠alepoco.substack.com.⁠

———

Dziękujemy Wam wszystkim za to, że chcecie nam towarzyszyć w tej podróży przez zakręty codzienności.

Bartek i Łukasz