“Geschiedenis zou, wanneer we haar beschouwen als meer dan louter een verzameling van anekdotes en chronologieën, kunnen leiden tot een fundamentele verandering in de heersende visie op wetenschap.”

Zo begint het beroemde werk Structure of Scientific Revolutions van Thomas Kuhn, waarin hij zijn theorie over de opkomst en neergang van wetenschappelijke paradigma’s uiteenzet.

Waarom zijn wetenschappers volgens Kuhn juist bijna nooit bezig met falsificeren, zoals Karl Popper beweert?

Hoe kwam hij aan zijn bijnaam the worst enemy of science?

En waarom is Einsteins uitspraak “God dobbelt niet” een teken van crisis?

Te gast is Pieter Beck

De denker die centraal staat is Kuhn

"Het leven is lijden"

Op deze manier drukte Siddharta Gautama, de Boeddha, uit dat de mens in een oneindige cyclus zit van geboren worden, leven en sterven.

Waarom was de verlichting die de Boeddha bereikte een bevrijding voor hemzelf en alle wezens?
Denkt de Boeddha nou dat er een zelf is of juist niet?
En op welke manier ontketende hij een revolutie tegen de hindoeistische religieuze en maatschappelijke kaders?

Te gast is Michel Dijkstra
De denker die centraal staat is de Boeddha

"Dezelfde monotonie, dezelfde onbeweeglijkheid in de verre sterren. De eeuwigheid voert in het oneindige onverstoorbaar dezelfde shows op."

Op deze manier drukte de Franse revolutionair en filosoof Louis Blanqui uit dat oneindigheid niet alleen aanlokkelijk, maar ook beangstigend of verlammend kan zijn.

Wat is het verschil tussen het werkelijk oneindige en potentieel oneindige?

Waarom kunnen we ons makkelijker een eeuwige hel, dan een eeuwige hemel indenken?

En wat hebben Kant, Nietzsche en Camus met de afwas te maken?

Te gast is Victor Gijsbers

De denker die centraal staat is Oneindigheid