Folgen

  • داستان ۷ : برفی

    داستان ۷ : برفی
    Sep 17 2026
    من دیوارِ تهِ آن کوچه بودم؛
    بلندترین دیوارِ محله.
    آسمان را به اندازه‌ی یک باریکه‌ی محو قیچی کرده بودم بی هیچ عذاب وجدانی...
    هر چیزی که به من می‌رسید، همان‌جا دفن می‌شد:
    صدای دعواها، صدای آب، صدای اسمی که فقط یواش ادا می‌شد،
    و صدای پسربچه‌ای که خیال می‌کرد رازهایش در تاریکی، امن می‌مانند.
    من همه را شنیدم.
    آن روز، رد شدنشان از کوچه را هم دیدم.
    حالا بیست و دو سال است که هر شب می‌آید؛
    پیشانی‌اش را به تنِ سرد من تکیه می‌دهد و زیر لب التماس می‌کند پایانِ ماجرا عوض شود.
    و من، مثل همیشه، ساکتم.
    دیوارها شهادت نمی‌دهند؛
    فقط ترک می‌خورند...

    🎵 بیبی متال: هد بنگر
    🎵 حافظ ناظری و شهرام ناظری: هستی - زندگی

    I was the wall at the end of that alley;
    the tallest wall in the neighbourhood.
    Without a trace of remorse, I had sheared the sky down to a faint, narrow sliver...
    Everything that reached me was buried right there:
    the echoes of fights, the sound of water, the murmur of a name spoken only in a whisper,
    and the voice of a little boy who believed his secrets would remain safe in the dark.
    I heard it all.
    That day, I even saw him walk down the alley.
    Now, for twenty-two years, he has returned every night;
    He leans his forehead against my cold body and pleads under his breath for the ending to change.
    And I, as always, stay silent.
    Walls do not bear witness;
    They only crack.

    🎵 BabyMetal: Headbangeeeeerrrrr!!!!!
    🎵 Damahi: Existence - Life
    Mehr anzeigen Weniger anzeigen
    30 Min.
  • داستان ۶ : استکهلم - گوتنبرگ

    داستان ۶ : استکهلم - گوتنبرگ
    Sep 3 2026
    سفر با بلیتِ صادر نشده...
    آینده‌ای که از دور برایت چیده‌اند، یا حسی که از نزدیک رهایت نمی‌کند؟
    یک بلیت صادر شده؛ دیگری هنوز معطلِ یک کلیک است.
    نه رفتن بی‌حسرت است، نه ماندن بی‌هزینه.
    چمدان باز است، ساعت از نیمه‌شب گذشته و صفحه‌ی گوشی روشن می‌شود.
    نوری که در تاریکی می‌تابد، می‌تواند الهامی باشد که همه‌چیز را عوض کند...

    🎵 بارنگ بند: من بی تو هیچ
    🎵 داماهی: دیوانه

    Journey with an Unissued Ticket...
    A future designed for you from afar, or a feeling that refuses to let you go up close?
    One ticket is issued; the other is still waiting for a single click.
    Leaving is not without regret, nor is staying without a cost.
    The suitcase lies open, midnight has passed, and the screen suddenly lights up.
    A glow in the dark that could be the inspiration to change everything...

    🎵 Barang Band: Man Bi To Hich
    🎵 Damahi: Divaneh
    Mehr anzeigen Weniger anzeigen
    24 Min.
  • داستان ۵ : معبد مانچینیل

    داستان ۵ : معبد مانچینیل
    Aug 20 2026
    خدا، خالقانش و سایه‌اش...
    سال‌ها انسان‌ها، رنج‌ها، شکست‌ها و رفت‌وآمدهایشان را شمردم.
    همه را به رقم بدل کردم و از هیچ‌کدام نترسیدم؛
    چون هیچ‌کس شماره‌ی مرا نمی‌دانست.
    من ایمان نیاوردم؛ تسلیم شدم تا به خدا برسم و زمانی که دفتر حساب بسته شد از او بپرسم:
    چه کسی پاسخِ عددهای گم‌شده را می‌دهد؟

    🔞 هشدار محتوا: خشونت عریان، خودکشی و مضامین فرقه‌ای

    🎵 اسکیند: جیم جونز
    🎵 جانی کش و مریلین منسون: خدا تو را سرنگون می‌کند

    God, His Creators, and His Shadow...
    For years, I counted people, their sorrows, their failures, and their comings and goings.
    I turned them all into numbers, and I feared none of them; because no one knew my number.
    I did not believe. I surrendered so that I could reach God, and when the ledger was closed, ask Him:
    Who answers for the missing numbers?

    🔞 Content Warning: Graphic Violence, Suicide, and Cult Themes

    🎵 Skynd: Jim Jones
    🎵 Johnny Cash and Marilyn Manson: God's Gonna Cut You Down
    Mehr anzeigen Weniger anzeigen
    30 Min.
  • داستان ۴ : میز

    داستان ۴ : میز
    Aug 6 2026
    بعضی آدمند، بعضی شبیه آدم…
    هر خانه یک نفر دارد که هیچکس نمیبیندش؛ گاهی کنار پنجره مینشیند و به تاریکی نگاه میکند.
    برای آنکه فراموش نکنم، خودم را صدا میزنم.
    فقط دیگر مطمئن نیستم هنوز آدمم یا چیز دیگری…

    🎵 هادی پاکزاد: زیر اقیانوس

    Some Are Human, Some Just Look Like It...
    Every house keeps one person nobody ever sees. Sometimes he sits by the window, watching the dark.
    I call my own name, just so I don't forget it.
    I'm just no longer sure I'm still a person, or something else…

    🎵 Hadi Pakzad: Underneath The Ocean
    Mehr anzeigen Weniger anzeigen
    18 Min.
  • داستان ۳ : ایستگاه

    داستان ۳ : ایستگاه
    Jul 23 2026
    در بدترین جایی که می‌توانستم باشم گیر افتاده بودم؛ درست همین‌جا، درون ذهن خودم…
    شب بود و ریل و باران روی شیشه. قطار می‌رفت و قلب‌ها هنوز سوار بودند.
    در کوپه‌ای نیمه‌تاریک، سکوتی نشسته بود که وزن داشت؛ سکوتی که حرف نمی‌زد، اما نفس می‌کشید.
    مسیر انگار تا ابد ادامه داشت. عقربه‌ها عجله داشتند. ایستگاه نزدیک می‌شد.
    و من هنوز نمی‌دانستم چطور باید از یک آدم پیاده شوم...

    🎵 محسن چاووشی: قطار
    🎵 رضا یزدانی: قطاری رو به دریا

    I was trapped in the worst possible place; right here, inside my own mind…
    It was night, with the tracks and the rain against the glass. The train kept moving, and the hearts were still on board.
    In a dimly lit compartment, a silence had settled, a silence that carried weight; a silence that didn't speak, yet breathed.
    The journey felt as though it would last forever. The clock hands were in a rush. The station was drawing near.
    And I still didn't know how to step off from a person...

    🎵 Mohsen Chavoshi: Ghatar
    🎵 Reza Yazdani: Train to the Sea
    Mehr anzeigen Weniger anzeigen
    23 Min.
  • داستان ۲ : لیمیا

    داستان ۲ : لیمیا
    Jul 9 2026
    هیولاها... نیازی به طلسم ندارن...
    اشتباه از جایی شروع شد که فکر می‌کردم شنیدن بی‌هزینه‌ست. فقط سر تکان دادم تا هذیان‌هایش تمام شود و برود، اما ناگهان فهمیدم خودم هم به قعر بازی کشیده شده‌ام. جنونی که خیال می‌کردم مرده، هنوز در سایه‌ها نفس می‌کشید؛ و لبخندِ محوی از دل سیاهی پیدا شد... درست جایی که نباید.

    🎵 کاکو بند: سقوط
    🎵 دارکوب بند: خون بس

    Monsters... don't need a curse...
    The mistake began when I assumed listening cost nothing. I only nodded along so his mad ravings would end, and he’d leave, only to realise I had been dragged into the abyss of his game. An obsession I thought was long dead was still breathing in the shadows, and a faint smile appeared from the heart of the blackness... right where it never belonged.

    🎵 Kako Band: Fall
    🎵 Darkoob Band: Khoon Bas
    Mehr anzeigen Weniger anzeigen
    26 Min.
  • داستان ۱ : فنجان

    داستان ۱ : فنجان
    Jun 25 2026
    کدام‌مان زودتر تمام می‌شویم؟ کاپوچینو... داستان‌ها... یا من؟
    هر فنجان کاپوچینو فقط هفده دقیقه زنده می‌ماند؛ درست به اندازه‌ی روایت یک داستان.
    شما که می‌مانید؛ اما آدم اگر قرار است بگذارد و برود، حداقل باید چند عیب جدی از خودش جا بگذارد؛ نه یک سلیقه‌ی موسیقی بی‌نقص و فنجانی با رد رژ لب قرمز.
    و این تازه اولین فنجان است...

    🎵 رستاک : نسکافه
    🎵 رضا یزدانی : به دادم برس
    🎵 هنگامه قاضیانی : نمیگویم

    Which of us runs out first? The cappuccino... the stories... or me?
    A cup of cappuccino only lives for seventeen minutes, just enough time to share a story.
    You are staying, I know. But if someone is bound to leave, they should at least leave a few flaws behind, not a flawless taste in music and a cup with a trace of red lipstick.
    And this is just the first cup...

    🎵 Rastak : Nescafe
    🎵 Reza Yazdani : Be Dadam Beres
    🎵 Hengame Ghaziani : Nemigoyam
    Mehr anzeigen Weniger anzeigen
    19 Min.