வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் ஆகிய இரண்டுமே இந்து சமயத்தின் ஆணிவேரான 'ஸ்ருதி' (ரிஷிகளால் கேட்கப்பட்டவை) இலக்கியங்களைச் சேர்ந்தவை

. வேதங்கள் (சடங்குகளின் தொகுப்பு)

பொதுவாக 'வேதங்கள்' என்று குறிப்பிடும்போது, அது ரிக், யஜுர், சாம, அதர்வண வேதங்களில் உள்ள சம்ஹிதைகள் (மந்திரங்கள்) மற்றும் பிராம்மணங்கள் (சடங்கு முறைகள்) ஆகியவற்றையே அதிகம் குறிக்கிறது.

• மனிதன் உலகில் தர்மத்தின்படி வாழ்ந்து, தன் ஆசைகளை நிறைவேற்றிக்கொள்ளத் தேவையான வாழ்க்கை நெறிமுறைகளை இது வழங்குகிறது.

• ஒரு செயலைச் செய்தால் (யாகம்), அதற்கான பலன் நிச்சயம் கிடைக்கும் என்ற 'கர்ம வினைப் பயன்' கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் வேதங்கள் இயங்குகின்றன.

2. உபநிடதங்கள் (அறிவின் தேடல்)

வேதக் காலத்தின் பிற்பகுதியில், வெறும் சடங்குகளையும் யாகங்களையும் செய்வதால் நிரந்தரமான அமைதியோ, முக்தியோ கிடைக்காது என்பதை உணர்ந்த ரிஷிகளின் தேடலே உபநிடதங்கள்.

• "நான் யார்?", "இந்த உலகம் எங்கிருந்து வந்தது?", "இறப்பிற்குப் பின் என்ன நடக்கும்?" போன்ற ஆழமான கேள்விகளுக்கு இவை விடை தேடுகின்றன.

• "தத் த்வம் அஸி" (அதுவே நீயாக இருக்கிறாய்) போன்ற மகா வாக்கியங்கள் மூலம், மனிதனுக்குள் இருக்கும் உயிரும் (ஜீவாத்மா), உலகைப் படைத்த மூலப் பொருளும் (பரமாத்மா) ஒன்றே என்ற மாபெரும் உண்மையை இவை உரைக்கின்றன.

ஒருங்கிணைந்த பார்வை (அறநிலையத் துறைப் பாட நோக்கில்): வேதங்கள் மரத்தின் 'வேர் மற்றும் கிளைகள்' என்றால், உபநிடதங்கள் அந்த மரத்தில் பழுத்த 'கனி' ஆகும். சடங்குகளில் (வேதம்) தொடங்கி, அறிவில் (உபநிடதம்) முதிர்ச்சியடைவதே இந்து சமயத்தின் முழுமையான ஆன்மீகப் பயணமாகும்

சைவ சமயத்தின் ஆணிவேராக விளங்கும் இரண்டு மாபெரும் தூண்கள் பன்னிரு திருமுறைகள் மற்றும் மெய்கண்ட சாத்திரங்கள் ஆகும். இவை இரண்டும் ஒன்றுக்கொன்று சளைத்தவை அல்ல; ஒன்றை ஒன்று முழுமை பெறச் செய்பவை.1. பன்னிரு திருமுறைகள் (அனுபவ நிலை)

திருமுறைகள் என்பவை நாயன்மார்கள் தங்களுக்குக் கிடைத்த இறை அனுபவத்தை, பக்திப் பெருக்கோடு பாடல்களாகப் பாடியவை ஆகும்.

• இதில் தர்க்கமோ, வாதங்களோ இருக்காது. "இறைவா, நீயே எல்லாம், உன்னை விட்டால் எனக்கு வேறு கதியில்லை" என்ற முழுமையான சரணாகதி (Surrender) மட்டுமே இருக்கும்.

• இது பாமர மக்களும் எளிதில் புரிந்துகொண்டு, பாடி, இறைவனை வழிபடுவதற்காக உருவாக்கப்பட்ட உணர்வுபூர்வமான வழிபாட்டு முறையாகும்.

2. மெய்கண்ட சாத்திரங்கள் (அறிவு நிலை)

'சாத்திரம்' என்றால் 'விதி' அல்லது 'இலக்கணம்'. திருமுறைகளில் நாயன்மார்கள் பாடிய பக்தி அனுபவங்களுக்கு, தத்துவ ரீதியாகவும், அறிவியல் ரீதியாகவும் தர்க்க வாதங்களோடு விளக்கம் அளிப்பவை சாத்திரங்கள் ஆகும்.

• பிற மதத்தினர் (புத்தம், சமணம், அத்வைதம்) சைவ சித்தாந்தத்தின் மீது வைத்த விமர்சனங்களுக்கு, அறிவார்ந்த முறையில் வாதங்களை முன்வைத்து சைவ சித்தாந்தத்தை நிலைநிறுத்த எழுதப்பட்டவை இவை.

• 14 சாத்திர நூல்களில் தலையாயது மெய்கண்ட தேவர் இயற்றிய 'சிவஞான போதம்' ஆகும். வெறும் 12 சூத்திரங்களில் (குறட்பாக்கள் போன்ற வரிகளில்) ஒட்டுமொத்த சைவ சித்தாந்தத்தையும் இது விளக்கி விடுகிறது.

ஒருங்கிணைந்த பார்வை: திருமுறைகள் என்பவை 'இலக்கியம்' என்றால், சாத்திரங்கள் அந்த இலக்கியத்திற்கான 'இலக்கணம்'. திருமுறைகளைப் படிப்பதன் மூலம் இதயம் தூய்மையடையும் (பக்தி); சாத்திரங்களைப் படிப்பதன் மூலம் அறியாமை நீங்கி அறிவு மலரும் (ஞானம்).