Bu bölümde Çehov'a ün getiren öykülerden ikincisi olan Lüzumsuz Zafer'in ikinci ve son kısmını seslendiriyorum. Çehov'un öykü evreninin yapı taşları olan unsurları da artık iyice görmeye başlıyoruz. Çehov'un bu güzel öyküsünün ikinci kısmında İlka'nın, Tsvibuş'un, Grafinya'nın, Von Zainitz'in kaderlerine tanık oluyoruz.

Bu bölümde yazarın yazdıkları ve biyografisiyle arasında olan bağı irdelerken aklıma takılan bazı soruları da dile getiriyorum. Sonrasında tabi ki Çehov'a ün kazandıran ikinci bir öykü olan Lüzumsuz Zafer'i seslendiriyorum. Lüzumsuz Zafer , öykünün uzunluğu dikkate alınarak iki kısımda seslendirilmiştir.

1882 yılı Çehov'un bir yazar olarak saygı görmeye başladığı yıldır. Liodor Palmin onu ünlü yayıncı Nikolai Leikin ile tanıştırır ve bu Çehov için bir dönüm noktası olur. Peki Çehov'a saygınlık ve ün getiren bu üç öykü ne anlatıyordu? Bu bölümde Leikin ve Çehov'un tanışma hikayesini ve Çehov'a haklı bir saygınlık kazandıran ilk öyküsü olan Hanımefendi öyküsünü okuyorum.

Bu bölümde Çehov'un Moskova'da yaşama tutunma mücadelesinden kesitler sunuyorum. Tıp eğitimi, ilk öyküler ve hayat kadınları üçgeninde Çehov'a ve onun dünyasına yaklaşmaya çalışıyorum.

Bu bölümde Çehov'un okul diplomasını almadan hemen önce, ağabeyi Aleksander'ın davetiyle hem ailesiyle bir araya gelmesinden hem de Moskova beklentilerinden söz ediyorum. Ayrıca Moskova trenine binen genç Çehov'un ardından, çocukluk dönemini kapattığından ve onu bu dönemde dönüştüren durumlardan bahsediyorum.

Bu bölümde Çehov'un gönderildiği okulların detaylarını ve bu okullarda yaşadığı deneyimlerini, doktor olma fikrinin kaynağını ve çıkardığı ilk dergiden söz ediyorum.

Bu bölümde Anton Çehov'un aile geçmişini ve nasıl bir şehre doğduğunu anlatıyorum. Taganrog'un Çehov'un hayatında ne denli bir dönüşüme kapı aralayabileceğinin izlerini de aramaya çalışıyorum.