Milyonlarca insan her sabah aynı “geceye” uyanıyor. Peki, saatlerimiz bize gündüzü söylerken, şehir neden hala geceyi yaşıyor? Bugün Şehir Defteri’ne; güneşin bizden nasıl çalındığını not düşüyor ve beraber soruyoruz: Güneş nereye kayboldu?

Şehir Defteri’nin bu sayfasında, içinde yaşadığımız "ucuz hayatlar coğrafyası"nda her geçen gün daha da derinleşen "cezasızlık" meselesinin yaşam alanlarımızı ve yaşamımızı nasıl daralttığını, sevgili Av. Berrin Demir’le konuşuyoruz. Konuğumuz, senelerdir iş cinayetleri ve işçi hakkı mücadeleleri başta olmak üzere gönüllü avukatlık yapan bir hukukçu.

Cezasızlık istisna ve sistem hâli arasında bugünlerde giderek sisteme yakınsıyor. Peki böyle bir dönemde cezasızlık kültürünü birey-toplum-devlet ekseninde nasıl değerlendirebiliriz? Bu sorunun gölgesinde, 11. Yargı Paketi'nin 27. Maddesiyle aşılması muhtemel vicdan, adalet ve toplum eşiğini anlamaya çalışıyoruz.

Cezasızlık apaçık bir gerçek, adalet uzak bir hayal, gelecek epey karanlık görünse de; adalet ufkumuzun tesis edilmesinden yana umudumuz, yerinde sapasağlam duruyor 🌿

Mekânların bize hissettirdiği bambaşka duyguların nelerden kaynaklandığına kafa yoranlardan mısınız? Ya da birdenbire aklınıza üşüşen huzursuzluk hâlinin, tam da o gökdelenin yanından geçerken olduğunu farkettiğinde, "bunda bir iş var" diyenlerden?

Bugün Şehir Defteri’nde, büyük bir konunun kapısını beraber aralıyoruz. Barınaktan gökdelene, ölçeğin yolculuğunu; "insan ölçeği" deyip geçtiğimiz kavramın içindeki kocaman rafların içinde neler olduğunu konuşuyoruz. Ve birlikte, oldukça hakiki bir sorunun cevabını arıyoruz: "Barınmadan gökdelene uzanan yolculuğumuzda, bugün içine düştüğümüz ve çevremizi saran yabancılaşma çukurundan, kendimizi nasıl kurtarabiliriz?"

Yol arkadaşlığınıza minnettarım, görüşmek üzere🌿