In deze aflevering zitten twee oud spelers achter de microfoon.

Twee spelers uit de jaren tachtig, dus uit de Baandert periode: Jo Bux en Wilbert Suvrijn. Twee mannen die hun sporen in Sittard ruimschoots hebben verdiend. Beiden zijn afkomstig van Almania Broeksittard. Almania leverde in die tijd veel spelers af richting Fortuna.

Jo Bux, door de supporters bijgenaamd Ayatollah, was een gedegen en harde verdediger. Hij bleef Fortuna zijn hele carrière trouw. Na zijn loopbaan vertrok hij naar Aruba om daar te wonen. Inmiddels is hij weer terug.

Wilbert Suvrijn was een pareltje op het middenveld. Later verkaste hij naar Kerkrade, iets wat niemand hem kwalijk nam. In zijn periode daar werd hij door bondscoach Rinus Michels ontdekt voor Oranje en zo mocht hij mee naar het succesvol verlopen EK in Duitsland in 1988. Daarna speelde hij nog in Frankrijk bij Montpellier. In Frankrijk is hij blijven hangen en daar woont hij nog steeds.

Luister mee naar hun verhalen in deze boeiende podcast.

Vandaag schuift een bijzondere gast aan die al meer dan vier decennia een vertrouwde stem is binnen de Limburgse sportjournalistiek: Ivo op den Camp. Naast zijn landelijke bekendheid als autosportverslaggever, de man die zowel de carrière van Jos als die van Max Verstappen van begin tot eind volgde, was hij jarenlang één van de meest betrokken en gewaardeerde Fortuna Sittard-watchers. Voor De Limburger bracht hij seizoenen vol hoogte- en dieptepunten in kaart, met een scherp oog voor detail en een warm hart voor de club.

Ivo op den Camp vertelt over zijn reis door de sportwereld, zijn ervaringen rondom Fortuna Sittard, en zijn kijk op hoe de journalistiek door de jaren heen. Een unieke kans om het verhaal te horen van iemand die zowel het kloppend hart van de Formule 1 als dat van het Limburgse voetbal van dichtbij heeft zien pulseren vol anekdotes, inzichten en momenten die alleen hij kan delen.

In deze aflevering duiken we in de rijke geschiedenis van het onmiskenbare clublied van Fortuna Sittard: “Nao veure Fortuna”. Dit lied, dat in 1978 uit de pen van Hans Wijnands vloeide, is al decennialang de soundtrack van de trots en verbondenheid van spelers, supporters en stad. Hans, samen met zanger Chris Maas en het huisorkest van Fortuna, gaf dit dialectnummer vorm dat bij elke thuiswedstrijd in het stadion weer uit duizenden kelen klinkt.

We nemen je mee terug naar die bijzondere dag in oktober 1978, toen Hans zich terugtrok met zijn trompet om het lied te componeren. We horen hoe het clublied met goedkeuring van het Fortuna bestuur en de steun van het muzikale huisorkest uitgroeide tot dé stadionkraker. We blikken terug op de eerste opnamen, de feestelijke doop in De Baandert en de onvergetelijke momenten die volgden.

Vandaag zijn Hans Wijnands en Chris Maas te gast om hun verhaal te vertellen over het ontstaan en de impact van dit legendarische clublied. Een uniek kijkje achter de schermen van een ware stadionklassieker.