در این اپیزود ما به ادامه اپیزود قبل، بخش دوم کتاب زیبای لیلی و مجنون می پردازیم، که نقطه عطف منظومه های عاشقانه ی فارسی است منظومه ی زیبای لیلی و مجنون اثر نظامی گنجوی که در قرن هفتم چشم به جهان گشود.

لیلی و مجنون سومین مثنوی سروده شده از نظامی می باشد که دقیقا بعد از پایان خسرو و شیرین که این اثر هم یک اثر عاشقانه کلاسیک است آغاز می شود.

موسیقی های استفاده شده در اپیزود:

بی من(عرفان طهماسبی)

حال من بی تو(عصار)

بنشین تماشایت کنم(آرمان گرشاسبی)

ابر می بارد(همایون شجریان)

هنوزم چشم های تو(تورج شعبان خوانی)

عشق شادیست(هوشنگ ابتهاج)

در این اپیزود ما قرار است با کتابی مواجه شویم که نقطه عطف منظومه های عاشقانه ی فارسی است، منظومه ی زیبای لیلی و مجنون اثر نظامی گنجوی که در قرن هفتم چشم به جهان گشود.

لیلی و مجنون سومین مثنوی سروده شده از نظامی می باشد که دقیقا بعد از پایان خسرو و شیرین که آن اثر هم یک اثر عاشقانه کلاسیک است آغاز می شود.

طبق مقدمه کتاب سرایش این مجموعه چهار ماه طول کشیده و می توان گفت نطامی گنجوی خالق اصلی لیلی و مجنون است زیرا هیچ روایت کاملی از این مجموعه در آن زمان وجود نداشته و نظامی توانسته یک روایت ساده را به یک قصه ی شیرین و دلچسب بسراید.

موسیقی های استفاده شده در اپیزود:

لیلا(کوروش یغمایی)

قطعه لیلی(آرون)

خوب شد(همایون شجریان)

شکایت هجران(محمد اصفهانی)

گنجشگ پریده(محسن چاووشی)

داستان ما از اینجا آغاز می شود: داستان یک پیداشدگی

مواجهه حاصل یک دغدغه چندین ساله است دغدغه ای سرشار از کنش های درونی.

در این اپیزود به توصیف این کنش های درونی پرداختیم با حتم به این مسئله که این دغدغه لزوما شخصی نیست و شاید خیلی از فارسی زبان ها با آن مواجه شده باشند این روایت مواجهه ی مشترک همه ی ماست، هر فارسی زبانی از هر نقطه ی زمین.