Kom Maar Dichter Titelbild

Kom Maar Dichter

Kom Maar Dichter

Von: Artemis Kubala
Jetzt kostenlos hören, ohne Abo

Kom Maar Dichter is een podcast met schrijvers en denkers over schrijven, leven en alles wat daartussen schuurt. Over twijfel, verbeelding en wat mensen drijft om woorden te blijven zoeken.

Copyright 2026 All rights reserved.
Kunst
  • An Ansoms – Space for Stories | Carrying the pain of others, beyond academic language
    Aug 1 2026
    In this moving personal memoir, a social scientist who studies resource conflicts in the Great Lakes region of Africa shares her own story. An Ansoms — professor of social sciences at UCLouvain — writes in Space for Stories. Passion and Vulnerability in Research about the ethical and emotional struggles of her work, about how hearing stories of crisis and conflict triggered her own battle with post-traumatic stress, and about her position and privilege as a white, educated woman working to bridge two continents. In this sixth episode of Kom Maar Dichter, we move past the back-cover blurb — toward the process, the doubts, and the insights that linger. An didn't initially intend to write a book. She began writing about her own story at a vulnerable stage of her life, as a way to bring her stories back to herself. Only when friends told her there was more in it than just her own life did the book emerge. It became a kind of "vengeance" of her own way of writing, long locked up in academic language — because in her discipline she had learned that her emotions and her human side were not legitimate. We talk about the risk of vulnerability (a colleague advised her not to publish before sixty), and how writing was both liberating and exposing. About vulnerability as luxury and privilege, and the responsibility of listening: really listening, giving space to silences, and realising that even a refusal to talk is part of the research. About self-care and secondary trauma — An long saw herself as a kind of "Lara Croft," until her body provided physical proof of what she didn't want to acknowledge. We also discuss positionality and learning to see privilege, what it means to give a stage that doesn't become violence, and decolonising as daring to touch your own fields of discomfort. About the forest as a mirror and a lesson in modesty, art as a language that expresses what science cannot, and how the writing made An softer — toward herself and her surroundings. Her advice to young researchers: dare to lose time, because true inspiration lies in the unexpected encounter. Space for Stories by An Ansoms was the starting point for this conversation. Don't want to miss an episode? Subscribe to Kom Maar Dichter on your favourite podcast platform, and join The Conversation Layer — and each conversation, transcript and extra reflection will land straight in your inbox. Come closer. Let's listen carefully. --- In dit ontroerende, persoonlijke relaas deelt een sociaal wetenschapper die conflicten rond grondstoffen in het gebied van de Grote Meren in Afrika bestudeert, haar eigen verhaal. An Ansoms — hoogleraar sociale wetenschappen aan UCLouvain — schrijft in Space for Stories. Passion and Vulnerability in Research over de ethische en emotionele worstelingen van haar werk, over hoe het aanhoren van verhalen van crisis en conflict haar eigen strijd met posttraumatische stress in gang zette, en over haar positie en privilege als witte, hoogopgeleide vrouw die twee continenten probeert te verbinden. In deze zesde aflevering van Kom Maar Dichter gaan we voorbij de flaptekst — naar het proces, de twijfels en de inzichten die blijven hangen. Dit gesprek werd volledig in het Engels opgenomen. An had aanvankelijk niet de bedoeling een boek te schrijven. Ze begon over haar eigen verhaal te schrijven op een kwetsbaar moment in haar leven, als manier om haar verhalen terug naar zich toe te halen. Pas toen vrienden zeiden dat er méér in zat dan enkel haar eigen leven, ontstond het boek. Het werd een soort "wraak" van haar eigen, lang in academische taal opgesloten manier van schrijven — want in haar discipline leerde ze dat haar emoties en haar menselijke kant niet legitiem waren. We praten over het risico van kwetsbaarheid (een collega raadde haar af te publiceren vóór haar zestigste), en over hoe schrijven zowel bevrijdend als ontblotend was. Over kwetsbaarheid als luxe én privilege, en over de verantwoordelijkheid van het luisteren: écht luisteren, ruimte geven aan stiltes, en beseffen dat zelfs een weigering om te praten deel is van het onderzoek. Over zelfzorg en secundair trauma — An zag zichzelf lang als een soort "Lara Croft", tot haar lichaam fysiek bewijs leverde van wat ze niet wilde erkennen. We hebben het ook over positionaliteit en het leren zien van privilege, over wat het betekent om een podium te geven dat geen geweld wordt, en over dekoloniseren als het durven raken aan je eigen ongemak. Over het bos als spiegel en les in bescheidenheid, over kunst als een taal die uitdrukt wat wetenschap niet kan, en over hoe het schrijven An zachter maakte — voor zichzelf én haar omgeving. Haar advies aan jonge onderzoekers: durf tijd te verliezen, want ware inspiratie zit in de onverwachte ontmoeting. Space for Stories van An Ansoms was de aanleiding voor dit gesprek. Wil je geen enkele aflevering missen? Abonneer je op Kom Maar Dichter via je favoriete podcastkanaal, en schrijf je in op The ...
    Mehr anzeigen Weniger anzeigen
    59 Min.
  • Sandrine Ekofo & Benjamin Goyvaerts – Kimia | De kolonisatie vertellen aan een kind
    Jul 18 2026
    "Blijven de witte mannen?" vraagt Kimia. "Ze blijven," zegt haar moeder. Niets zal nog zijn zoals vroeger. Kimia is zes jaar wanneer de kolonisatoren aankomen in haar dorp. In Kimia in het hart van Congo volgen we haar leven in de koloniale tijd, afgewisseld met historische weetjes over Congo voor, tijdens en na de kolonisatie. Het is een kinderboek dat een groot en beladen historisch verhaal toegankelijk maakt voor jonge lezers — en dat tot nu toe simpelweg niet bestond. In deze vijfde aflevering van Kom Maar Dichter zijn twee auteurs te gast: Sandrine Ekofo (beleidsmedewerker Congo, columnist) en Benjamin Goyvaerts (historicus en leerkracht geschiedenis). We gaan voorbij de flaptekst — naar het proces, de twijfels en de inzichten die blijven hangen. Het idee ontstond bij Benjamin, die zich als leerkracht geschiedenis afvroeg waarom er voor kinderen niets bestond over de kolonisatie. Voor beiden was het belangrijk om het samen te doen, vanuit een gedeelde geschiedenis en met iemand met Congolese roots. Sandrine en Benjamin kenden elkaar amper, maar hun paden hadden elkaar jaren eerder al gekruist rond een column over koloniale monumenten. Ze openden een Google Doc, verdeelden de hoofdstukken, en werden elkaars partners in accountability — met als stip op de horizon 30 juni 2025, de verjaardag van de Congolese onafhankelijkheid. We praten over de balans tussen eerlijk zijn en kinderen niet overdonderen (passages over gruwelijkheden sneuvelden soms, maar niets werd vergoelijkt), en over de mooie vondst om het verhaal en de historische context apart te zetten. Over de illustraties van Shamisa Debroey, bewust zonder koloniale clichés. En over multiperspectiviteit en agency: de keuze om de geschiedenis te vertellen vanuit de ogen van een Congolees meisje — moeilijk, omdat er over meisjes in die periode vrijwel geen bronnen bestaan. We hebben het ook over wat het schrijven met hen deed: voor Benjamin het moeilijkste boek dat hij maakte (een historicus die plots fictie moet schrijven), voor Sandrine een emotioneel zwaar onderzoeksproces dat bevestigde wat ze al wist — dat kolonisatie als systeem niet goed te praten valt. Over hun grote verantwoordelijkheidsgevoel en hun strengheid voor zichzelf, de vrees voor een backlash die nooit kwam, en het besef dat kolonialisme geen afgesloten hoofdstuk is — ook veel hedendaagse conflicten draaien om grondstoffen. Tot slot lezen ze de openingspassage voor, "Feest in het dorp", waarin de avontuurlijke Kimia ongeduldig heen en weer schuift terwijl haar moeder haar haar vlecht. Kimia in het hart van Congo van Sandrine Ekofo, Benjamin Goyvaerts en illustratrice Shamisa Debroey was de aanleiding voor dit gesprek. Wil je geen enkele aflevering missen? Abonneer je op Kom Maar Dichter via je favoriete podcastkanaal, en schrijf je in op The Conversation Layer— dan belanden de gesprekken, transcripties en extra reflecties meteen in je inbox. Kom maar dichter. We luisteren samen verder. --- "Are the white men staying?" Kimia asks. "They're staying," says her mother. Nothing will be as it was before. Kimia is six years old when the colonisers arrive in her village. In Kimia in het hart van Congo ("Kimia in the Heart of Congo"), we follow her life during the colonial era, interspersed with historical facts about Congo before, during and after colonisation. It's a children's book that makes a large and loaded historical story accessible to young readers — and that, until now, simply did not exist. In this fifth episode of Kom Maar Dichter, the two authors are our guests: Sandrine Ekofo (Congo policy officer and columnist) and Benjamin Goyvaerts (historian and history teacher). We move past the back-cover blurb — toward the process, the doubts, and the insights that linger. The idea began with Benjamin, who as a history teacher wondered why nothing existed for children about colonisation. For both, it was important to do it together, from a shared history and with someone of Congolese heritage. Sandrine and Benjamin barely knew each other, but their paths had crossed years earlier around a column about colonial monuments. They opened a Google Doc, divided the chapters, and became each other's partners in accountability — with a deadline on the horizon: 30 June 2025, the anniversary of Congolese independence. We talk about the balance between being honest and not overwhelming children (passages about atrocities sometimes didn't make the cut, but nothing was glossed over), and about the fine device of keeping the story and the historical context apart. About the illustrations by Shamisa Debroey, deliberately without colonial clichés. And about multiperspectivity and agency: the choice to tell the history through the eyes of a Congolese girl — difficult, because there are virtually no sources about girls of that period. We also discuss what the writing did to them: for Benjamin the hardest book he has made (a historian who suddenly has to write fiction), for ...
    Mehr anzeigen Weniger anzeigen
    58 Min.
  • Ingrid Larik – Conflictbemiddeling op het werk | Een vak dat zichzelf overbodig wil maken
    Jul 4 2026
    Waar mensen samenwerken of samenleven, ontstaan automatisch spanningen en conflicten. In Conflictbemiddeling op het werk: een praktische gids voor managers en HR-professionals laat Ingrid Larik zien hoe leiders die spanning kunnen omzetten in een constructieve dialoog — niet door conflicten te vermijden, maar door ze te durven benoemen. Ingrid doet organisatieontwikkeling en coaching, met dialoog en samenwerking als rode draad, en is ondertussen adviesverlener bij Smart. In deze vierde aflevering van Kom Maar Dichter gaan we voorbij de flaptekst — naar het proces, de twijfels en de inzichten die blijven hangen. Het boek dateert van 2013, maar het thema laat Ingrid niet los — het is, zegt ze, de rode draad van haar leven. Haar focus op bemiddeling ontstond uit eigen ervaring: ze zag hoe spanningen en conflicten op de werkvloer onder de mat werden geschoven omdat het gesprek aangaan ongemakkelijk is. Ze schreef het boek samen met Sandra Peeters, vanuit het besef dat ze iets moesten neerzetten dat mensen inspireert om het zélf op te pakken. Want eigenlijk, zegt ze, is het ideaal dat de bemiddelaar overbodig wordt. We praten over het verschil tussen een spanning en een echt conflict, en over de rol van de bemiddelaar — die geen standpunt inneemt, maar luistert, het systeem verkent en het gesprek faciliteert. Over waarom Ingrid altijd eerst individuele intakegesprekken voert, en over bemiddeling als vaardigheid die je ook zónder formeel mandaat kunt inzetten. Over jezelf tegenkomen in het werk, over de valkuil om te snel naar oplossingen te rushen, en over het besef dat neutraliteit niet bestaat: "wij kunnen onze menselijke jas niet uitdoen." We hebben het ook over wanneer bemiddeling níét meer kan, over een pleidooi voor conflictvaardigheid als kernvaardigheid van leiderschap, en over waarom het bij beleid moet beginnen in plaats van bij één conflictvaardige held. En over open communicatie, empathie en de vier niveaus van luisteren — met een verrassende nuance: empathie is voor Ingrid niet in andermans schoenen gaan staan, maar oprecht luisteren en erkennen dat iets belangrijk is voor de ander. Die erkenning trekt ze door naar het grotere debat over dekolonisatie: geen schuld hebben betekent niet geen verantwoordelijkheid dragen. Tot slot vertelt Ingrid dat het nooit te laat is om nieuwe vaardigheden te leren of om je oprecht te verontschuldigen — en dat ze een lang gekoesterd project oppakte: Mens in turbulente tijden, een reeks gesprekken en stukken via LinkedIn. Conflictbemiddeling op het werk van Ingrid Larik was de aanleiding voor dit gesprek. Wil je geen enkele aflevering missen? Abonneer je op Kom Maar Dichter via je favoriete podcastkanaal, en schrijf je in op The Conversation Layer — dan belanden de gesprekken, transcripties en extra reflecties meteen in je inbox. Kom maar dichter. We luisteren samen verder. --- Wherever people work or live together, tensions and conflicts arise automatically. In Conflictbemiddeling op het werk ("Conflict Mediation at Work: A Practical Guide for Managers and HR Professionals"), Ingrid Larik shows how leaders can turn that tension into a constructive dialogue — not by avoiding conflict, but by daring to name it. Ingrid works in organisational development and coaching, with dialogue and collaboration as a running thread, and is now an advisor at Smart. In this fourth episode of Kom Maar Dichter, we move past the back-cover blurb — toward the process, the doubts, and the insights that linger. The book dates from 2013, but the theme won't let go of Ingrid — it is, she says, the running thread of her life. Her focus on mediation grew from seeing how tensions and conflicts at work were swept under the rug because entering the conversation is uncomfortable. She wrote the book with her colleague Sandra Peeters, out of the conviction that they had to create something to inspire people to take it up themselves. Because, she says, the ideal is really that the mediator becomes superfluous. We talk about the difference between a tension and a real conflict, and about the role of the mediator — who takes no position, but listens, explores the system and facilitates the conversation. About why Ingrid always conducts individual intake conversations first, and about mediation as a skill you can apply even without a formal mandate. About meeting yourself in the work, the pitfall of rushing toward solutions, and the realisation that neutrality doesn't exist: "we can't take off our human coat." We also discuss when mediation is no longer possible, a case for conflict competence as a core leadership skill, and why it has to begin with policy rather than with one conflict-competent hero. And about open communication, empathy and the four levels of listening — with a surprising nuance: for Ingrid, empathy isn't stepping into someone else's shoes, but listening sincerely and acknowledging that something matters to the other. She extends that acknowledgement ...
    Mehr anzeigen Weniger anzeigen
    49 Min.
adbl_web_anon_alc_button_suppression_t1
Noch keine Rezensionen vorhanden