Ta medytacja to zaproszenie do powrotu do swojego wewnętrznego domu — miejsca, w którym możesz odetchnąć, uspokoić myśli i poczuć siebie tak prawdziwie, jak dawno się nie czułaś. To przestrzeń miłości, czułości i pełnej akceptacji. Pozwól, by Twój oddech poprowadził Cię z powrotem do siebie. To kilka minut, w których możesz zdjąć z ramion ciężary dnia i pobyć w ciszy, blisko własnego serca. W tej praktyce uczysz się zauważać to, co w Tobie delikatne i wartościowe. To moment, w którym możesz przypomnieć sobie, że jesteś ważna, wystarczająca i zasługujesz na dobro, które od dawna na Ciebie czeka.

To zaproszenie, by zatrzymać się i naprawdę zobaczyć siebie – nie oczami innych, nie przez role (matki, terapeutki, partnerki), ale przez wewnętrzne spojrzenie. To moment, w którym odwracasz uwagę od świata zewnętrznego i kierujesz ją do wnętrza – do ciała, emocji, myśli, uczuć, pragnień.

To „zobaczenie siebie” w prawdzie – bez masek, ocen i powinności.

W praktyce medytacyjnej oznacza to bycie świadkiem samej siebie – zauważanie oddechu, odczuć w ciele, przepływu myśli. Nie chodzi o analizę, lecz o czyste obserwowanie. Wtedy pojawia się przestrzeń, w której możesz poczuć: „Oto ja. Jestem. Widzę siebie. Czuję siebie.”

„Zobaczyć siebie” to także uznać swoją historię, emocje, ograniczenia, a jednocześnie swoje światło i siłę. To gest samoakceptacji – spojrzenia z łagodnością, a nie krytyką. W tej przestrzeni rodzi się wewnętrzny spokój i uzdrowienie.

Zapraszam Cię do podróży przez uważność. Pierwszy podcast jest wprowadzeniem do serii ćwiczeń z uważności i ćwiczeń oddechowych, które nauczą cię być Tu i Teraz.