Als kind wist ik het al: ooit schrijf ik een boek. Misschien meerdere. Een misdaadroman, een thriller, of een dichtbundel. En ik schreef ook — nog steeds.

Aan inspiratie ontbreekt het niet: ik dronk thee met een Jordaanse generaal tijdens een mislukte poging om een grens over te steken, sprak met legerofficieren, vroeg mijn oma naar haar schooltijd in geheime klassen onder het communistische regime. Ik ontmoet mensen wiens levens zo een film in zich dragen, mijn verbeelding draait overuren, en ik ben omringd door lieve, steunende mensen.

En toch is dat boek er niet.

Ontelbare beginzinnen, flapteksten en hoofdstukken wonen op usb-sticks en geheugenkaarten.

Ik deel de wereld in twee groepen: mensen die een boek schreven, en mensen die dat niet deden. Ik behoor tot die laatste categorie.

Mijn gasten in deze podcast behoren tot de eerste. Zij schreven een boek — of meerdere. En ik reisde door hun woorden, woonde even in hun wereld, keek naar het leven via hun pen.

In Kom Maar Dichter praat ik met auteurs over hun schrijfproces, wat het hen leerde, en wat zij hopen dat hun lezers meenemen.

We nemen op in Robur op Den Eik, een plek waar je dichter komt: tot jezelf, tot de natuur, tot het leven.

Ik stel hen al mijn vragen en luister met volle aandacht.

Luister je mee?

Kom maar dichter.