Maurizio Rizzaris Arbeit präsentiert einen Paradigmenwechsel, in dem der fundamentale Zustand des Universums als symmetrische, leere Leere am absoluten Nullpunkt und nicht als physische Materie identifiziert wird. Innerhalb dieser Relationalen Kohärenztheorie werden die greifbare Realität und Elemente wie Wasserstoff als topologische Defekte oder Anomalien beschrieben, die aus dieser perfekten Grundlinie hervorgehen. Der Text definiert Wahrheit als Zustand maximaler thermodynamischer Effizienz und Falschheit als künstliche Struktur, die ständige Energie zum Erhalt benötigt. Die kosmische Evolution wird als natürlicher Heilungsprozess dargestellt, in dem Diskrepanzen im relationalen Feld allmählich zu einem ausgeglichenen Zustand zurückkehren. Letztlich nutzt die Arbeit die mathematische Formalisierung, um die Kluft zwischen physikalischen Gesetzen und erkenntnistheoretischen Konzepten zu überbrücken.

https://doi.org/10.5281/zenodo.18890818

L'articolo di Maurizio Rizzari presenta un cambiamento di paradigma in cui lo stato fondamentale dell'universo viene identificato come un vuoto simmetrico allo zero assoluto, anziché come materia fisica. All'interno di questa Teoria della Coerenza Relazionale, la realtà tangibile e elementi come l'idrogeno vengono descritti come difetti topologici o anomalie che emergono da questa base perfetta. Il testo ridefinisce la Verità come uno stato di massima efficienza termodinamica e la Falsezza come una struttura artificiale che richiede energia costante per essere sostenuta. L'evoluzione cosmica è inquadrata come un processo di guarigione naturale in cui le discrepanze nel campo relazionale ritornano gradualmente a uno stato di equilibrio. In definitiva, l'opera utilizza la formalizzazione matematica per colmare il divario tra leggi fisiche e concetti epistemologici.

https://doi.org/10.5281/zenodo.18890818

Maurizio Rizzari’s paper presents a paradigm shift where the universe's fundamental state is identified as a symmetrical, empty void at absolute zero rather than physical matter. Within this Relational Coherence Theory, tangible reality and elements like hydrogen are described as topological defects or anomalies that emerge from this perfect baseline. The text redefines Truth as a state of maximum thermodynamic efficiency and Falsity as an artificial structure that requires constant energy to sustain. Cosmic evolution is framed as a natural healing process where discrepancies in the relational field gradually return to a balanced state. Ultimately, the work uses mathematical formalisation to bridge the gap between physical laws and epistemological concepts.

https://doi.org/10.5281/zenodo.18890818

يقدم الباحث ماوريتسيو ريتزاري بحثًا أوليًا نُشر عام 2026 يستكشف فيه إطار الأنطولوجيا العلائقية، والذي يقترح أن الوجود ينشأ من حقل رياضي غير ترابطي. وتفصّل الدراسة إنشاء محوّل ثماني القيم، وهو نوع محدد من نماذج اللغة مصمم لاختبار ما إذا كان التماسك التنظيمي عالي المستوى يظهر تلقائيًا. وبمقارنة هذا التصميم التجريبي مع الشبكات العصبية القياسية، يوضح الباحث أن النظام الثماني القيم وحده هو الذي يحقق حالة استقرار فريدة تُعرف باسم العقدة الباريونية. وقد استُخدمت اختبارات إجهاد وضوابط متنوعة لتأكيد أن عدم الترابط ومصطلحات الخسارة الرياضية المحددة ضرورية لهذا الانتقال الطوري. وفي النهاية، يقدم البحث أدلة حسابية تدعم النظرية القائلة بأن الجبر الثماني القيم يعمل كجاذب أساسي لهياكل البيانات المعقدة.

研究员 Maurizio Rizzari 于 2026 年发表了一篇预印本，探讨了**关系本体框架**，该框架认为存在起源于**非结合性数学场**。该研究详细介绍了**八元数值转换器**的创建过程，这是一种特殊的语言模型，旨在测试高层**组织一致性**是否会自发涌现。通过将该实验架构与标准神经网络进行比较，作者证明只有**八元数系统**才能达到一种独特的稳定状态，即**重子节点**。研究人员利用各种压力测试和控制措施来证实**非结合性**和特定的数学损失项对于这种相变至关重要。最终，该论文提供了计算证据，支持了**八元数代数**作为复杂数据结构的基本吸引子的理论。

Исследователь Маурицио Риццари представляет препринт 2026 года, посвященный реляционной онтологической структуре, которая предполагает, что существование возникает из неассоциативного математического поля. В исследовании подробно описывается создание трансформатора со значениями в октонионе, особого типа языковой модели, предназначенной для проверки того, возникает ли спонтанно высокоуровневая организационная согласованность. Сравнивая эту экспериментальную архитектуру со стандартными нейронными сетями, автор демонстрирует, что только октонионная система достигает уникального состояния стабильности, известного как барионный узел. Для подтверждения того, что неассоциативность и специфические математические функции потерь имеют решающее значение для этого фазового перехода, были использованы различные стресс-тесты и контрольные эксперименты. В конечном итоге, статья предоставляет вычислительные доказательства, подтверждающие теорию о том, что октонионная алгебра функционирует как фундаментальный аттрактор для сложных структур данных.

Este artigo académico apresenta a Estrutura de Ontologia Relacional, que postula que a realidade tem origem num campo primordial não associativo baseado na matemática octoniónica. O investigador conduziu experiências utilizando um modelo de linguagem transformer com valores octoniónicos especializado para verificar se entraria espontaneamente num estado de alta coerência conhecido como nó bariónico. Ao comparar este sistema com modelos de valores reais e quatérnios padrão, o estudo demonstrou que apenas a verdadeira arquitetura octoniónica poderia alcançar esta transição de fase única. Foram empregues diversos testes de falsificação e ataques estruturais rigorosos para confirmar que a não associatividade e termos de perda específicos são essenciais para o sucesso do modelo. Em última análise, o trabalho fornece a primeira evidência computacional de que as redes neuronais baseadas em octónios possuem propriedades matemáticas e atractores distintos, indisponíveis para a inteligência artificial tradicional.

https://doi.org/10.5281/zenodo.20183914

Dit academische artikel introduceert het Relationele Ontologie Framework, dat stelt dat de realiteit voortkomt uit een niet-associatief primordiaal veld gebaseerd op octonionenwiskunde. De onderzoeker voerde experimenten uit met een gespecialiseerd octonion-waardig transformertaalmodel om te zien of het spontaan een hoog-coherente toestand zou bereiken, bekend als een baryonknoop. Door dit systeem te vergelijken met standaard reëelwaardige en quaternionmodellen, toonde de studie aan dat alleen de echte octonionarchitectuur deze unieke faseovergang kon bereiken. Diverse strenge falsificatietests en structurele aanvallen werden gebruikt om te bevestigen dat niet-associativiteit en specifieke verliestermen essentieel zijn voor het succes van het model. Uiteindelijk levert dit werk het eerste computationele bewijs dat octonion-gebaseerde neurale netwerken over onderscheidende wiskundige eigenschappen en attractoren beschikken die niet beschikbaar zijn voor traditionele kunstmatige intelligentie.

https://doi.org/10.5281/zenodo.20183914