هشدار مهم:

محتوای این اپیزود شامل روایت‌هایی از سوگ، فقدان و تجربه‌های عاطفی سنگین است. شنیدن آن برای همه مناسب نیست. اگر در حال حاضر درگیر رنج عمیق، اضطراب شدید یا سوگ فعال هستید، لطفاً با آمادگی ذهنی و عاطفی به آن گوش دهید.

این اپیزود گفت‌وگو با نفیسه رحمانی، بیش از یک سال پیش ضبط شده است.

انتشارش به تعویق افتاد؛ نه از سر تردید، نه از سر فراموشی.

برخی گفتگوها بعد از ضبط، تا مدت‌ها در ذهن می‌مانند.

نه می‌شود به‌سادگی منتشرشان کرد، نه می‌شود نادیده‌شان گرفت.

این اپیزود درباره سوگ است.

درباره مواجهه با فقدان.

درباره لحظه‌ای که زندگی، ناگهان به دو بخش «قبل» و «بعد» تقسیم می‌شود.

درباره تاب‌آوری، انکار، خشم، و آن سکوتی که بعد از یک اتفاق بزرگ، درون آدم شکل می‌گیرد.

شاید یک سال پیش، زمان شنیده شدنش نبود.

اما امروز، در روزهایی که بسیاری از ما حال خوبی نداریم،

در روزهایی که جامعه خسته است و هر خانه‌ای روایتی از رنج در دل خود دارد،

این گفتگو دیگر صرفاً یک اپیزود نیست؛

روایتی‌ست از تجربه‌ای مشترک.

هدف این اپیزود، ارائه نسخه درمانی نیست.

قرار نیست به شما بگوید چطور درد را حذف کنید.

فقط تلاش می‌کند صادق باشد.

و گاهی صداقت، از هر چیز دیگری نفس‌گیرتر است.

اگر گوش می‌دهید، با حوصله گوش دهید.

اگر لازم شد، مکث کنید.

اگر جایی سنگین شد، بدانید طبیعی است.

این اپیزود یک سال منتظر ماند،

تا شاید امروز، شنیده شود.

تهیه کننده و میزبان:

بهراد رضازاده

کارگردان صوتی:

عباس نیک نفس

نریشن ابتدا وانتها:

ساغر خان

تهیه شده در استودیو بی‌باس

با تشکر از تمام کسانی که مارا در راه ساخت این اپیزود همراهی کردند.

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

پادکست ترانزیت قسمت چهاردهم

این اپیزود، درباره‌ی سوگ است.

اما نه فقط سوگ مرگ و نبودن…

بلکه سوگِ آدم‌هایی که هنوز زنده‌اند،

اما دیگر جایی در زندگی‌مان ندارند.

برای خیلی‌ها، سوگ زمانی آغاز می‌شود که باید «ادامه بدهند» بدون آن‌که فرصتی برای خداحافظی داشته باشند.

برای کسانی که هنوز گاهی با یک عکس حرف می‌زنند،

با یک خیابان، یک صندلی، یا بویی که ناگهان آن‌ آدم را زنده می‌کند.

در این اپیزود از پادکست ترانزیت،

از دست‌دادن‌هایی می‌گوییم که گواهی فوت ندارند،

اما در جان آدم، چیزی را برای همیشه خاموش می‌کنند.

از خاطره‌هایی که دیگر تکرار نمی‌شوند،

از عشق‌هایی که بی‌صدا محو شدند،

و از یاد گرفتنِ سختِ این‌که بعضی آدم‌ها فقط قرار بوده «بخشی از مسیر» باشند، نه تمامش.

این روایت، تقدیم به تمام کسانی‌ست که در سکوت، سوگ می‌کشند؛

سوگِ آدم‌های زنده، قول‌های ناتمام، و شب‌هایی که دیگر بازنمی‌گردند…

🎧 بشنوید و اگر خواستید، در این مسیرِ سوگ، تنها نباشید.

راوی:

بهراد رضازاده

کارگردان صوتی:

عباس نیک نفس

تهیه کننده:

بهراد رضازاده

نریشن ابتدا و انتها:

نعیمه عامری

تهیه شده در استودیو بی‌باس

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

این اپیزود را با احترام تقدیم می‌کنیم به رنج تمام کسانی که با تاریکی‌های ذهن خود دست‌و‌پنجه نرم کردند و انتخابشان، پایانِ خودخواسته بوده است.

اگر شما هم یکی از کسانی هستید که با این افکار روبه‌رو‌اید، بدانید که تنها نیستید.

و لطفاً برای دریافت کمک فوراً با روان‌پزشک، روان‌شناس یا اورژانس اجتماعی تماس بگیرید.

کمک گرفتن، اولین قدم به‌سوی نور است.

مسافر شماره ۰۸: شهربانو قادریان

در این اپیزود به اعماق سوگ شهربانو رفتیم تا با او از روزهای سختی که در حال سپری کردن است حرف بزنیم، در سوگ حامد صفایی، رفیق، معلم و دوستی که برای خیلی از ما اهالی ترانزیت، جایگاه استادی داشت و سال‌ها در کنار همکاری با او چیزهای زیادی ازش یاد گرفتیم.

این اپیزود متفاوت از تمام اپیزود های ترانزیت ضبط و منتشر شده است

لطفا بدون قضاوت بشنوید و امیدواریم که اگر شما هم سوگی سنگین رو تجربه می‌کنید این اپیزود به شما کمک کنه تا روزهای بهتری را پیش روی خود تصور کنید.

تهیه کننده و میزبان: بهراد رضازاده

با حضور سوگبان: غزاله صدر

کارگردان صوتی:

عباس نیک نفس

با تشکر از یاسمن احمدیان بابت همراهی در این اپیزود.

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.