Got something to say to this podcast? Send a voicemail, and you might hear yourself on the next episode!

Bir kitabı bitirdiğinde gerçekten ne kadarını hatırlıyorsun?

Şu sıralar Atomik Alışkanlıklar kitabını ikinci kez okuyorum. İlk okumamda not almamıştım ve zamanla öğrendiklerimin büyük bölümünü unuttuğumu fark ettim.

Bu kez farklı bir yöntem deniyorum. Önemli yerleri işaretliyor, kendi notlarımı çıkarıyor, ardından onları yeniden değerlendirerek ikinci beyin sistemime aktarıyorum.

Ama aklımı kurcalayan bir soru var: Gerçekten daha iyi mi öğreniyorum, yoksa sadece daha düzenli notlar mı biriktiriyorum?

Not Düştüm'ün bu bölümünde kendi deneyimimden yola çıkarak not almanın öğrenme üzerindeki etkisini araştırıyorum.

Bu bölümde neler konuşuyoruz?

• Not almak ve gerçekten öğrenmek arasındaki fark.
• El yazısıyla mı, bilgisayarla mı not almak daha etkili?
• 2014, 2021 ve 2024 yıllarında yayımlanan araştırmalar bize ne söylüyor?
• Altını çizmek ve tekrar okumak neden her zaman yeterli olmayabilir?
• StarNote, Brain Dump ve Obsidian ile oluşturduğum kişisel not alma süreci.
• Notları düzenlemenin verdiği tatmin ile öğrenmenin kendisi arasındaki fark.
• Hatırlamayı güçlendirmek için deneyebileceğimiz basit yöntemler.

Bölümün sonunda birlikte küçük bir deney yapacağız: Notlarımızı kapatıp gerçekte ne kadarını hatırlayabildiğimize bakacağız.

Çünkü bazen önemli olan kaç sayfa not tuttuğumuz değil, o notlar olmadan ne anlatabildiğimiz.

Not Düştüm, Nitorel Originals tarafından hazırlanan; bilginin, düşüncenin ve teknolojinin hikâyelerini araştıran bir podcast.

Got something to say to this podcast? Send a voicemail, and you might hear yourself on the next episode!

İkinci beyin fikrinin modern not alma uygulamalarıyla ortaya çıktığını mı düşünüyorsun? Hikâye çok daha eskiye uzanıyor.

1945 yılında mühendis Vannevar Bush, henüz kişisel bilgisayarlar ve internet ortada yokken, insanların bilgileri saklayabileceği ve birbirine bağlayabileceği hayalî bir makine tasarladı: Memex.

Üstelik bu makinenin en ilginç özelliği belgeleri depolaması değildi. Farklı fikirler arasında kalıcı bağlantılar kurabilmesiydi.

Not Düştüm'ün ikinci bölümünde, insanlığın hafızasına dışarıdan yardım etme arayışının izini sürüyoruz.

Bu yolculukta:

• Vannevar Bush'un 1945'te tanıttığı Memex fikrini,
• Rönesans dönemindeki commonplace book geleneğini,
• Paul Otlet'in milyonlarca fişten oluşan bilgi düzenleme çalışmalarını,
• Douglas Engelbart ve Ted Nelson'ın bağlantılı bilgi sistemlerine katkılarını,
• Tim Berners-Lee'nin World Wide Web'e uzanan çalışmalarını inceliyoruz.

Ayrıca Bush'un, Memex'in nasıl kullanılacağını açıklarken neden Türk yayının tarihini örnek seçtiğini keşfediyoruz.

Bölümün sonunda kendi bilgi sisteminde deneyebileceğin basit bir yöntem de var: Farklı kaynaklardan topladığın düşünceleri yalnızca kaydetmek yerine, aralarında gerekçeli bağlantılar kurmak.

Çünkü önemli olan kaç not biriktirdiğin değil, bu notlarla nasıl düşündüğün.

Bölümün temel sorusu:

Bugün bir dosya mı ekliyoruz, yoksa bir düşünce izi mi kuruyoruz?

Not Düştüm hakkında

Bilginin, düşüncenin ve teknolojinin hikâyeleri. Her bölümde bir sorunun peşine düşüyor, araştırıyor ve öğrendiklerimize not düşüyoruz.

Hazırlayan ve seslendiren: Ahmet Canal

Nitorel: https://nitorel.com

Araştırmada ele alınan tarihsel çalışmalar

• Vannevar Bush — As We May Think (1945)

• John Locke — A New Method of Making Common-Place-Books

• Paul Otlet ve Henri La Fontaine — Bibliyografik katalog çalışmaları

• Douglas Engelbart — 1968 bilgisayar sistemi tanıtımı

• Ted Nelson — Hiper metin çalışmaları

• Tim Berners-Lee — Information Management: A Proposal (1989)

Ayrıntılı kaynaklar ve genişletilmiş araştırma notları Nitorel'de yayımlanacaktır.